16/05/16 21:37 - Πώς έβλεπε ο Φωτάκος, Αγωνιστής του ’21, κληρικούς και επαναστάτες;

 

Πώς έβλεπε ο Φωτάκος, Αγωνιστής του ’21, κληρικούς και επαναστάτες;

Με την ευκαιρία των Πανελληνίων Εξετάσεων, όπου οι υποψήφιοι μαθητές για την πανεπιστημιακή κοινότητα έγραψαν σήμερα στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας, ας θυμηθούμε τι έγραψε μέσα σε ένα σύγγραμμά του ο θρυλικός Αγωνιστής του 1821, Φωτάκος (Φώτιος Χρυσανθόπουλος)!..

«Χάρις τω Θεώ, οι ευρεθέντες προ της επαναστάσεως και κατ' αυτήν κληρικοί ήσαν πολλοί, και δεν είναι δυνατόν να τους ενθυμηθή τις όλους, ούτε να εύρη άκρην των προς την πατρίδα εκδουλεύσεών των. Όλα τα μοναστήρια, μικρά και μεγάλα αδιακρίτως, οι ηγούμενοι, προηγούμενοι και οι λοιποί μοναχοί αυτών εν γένει έγειναν θύμα δια την επανάστασιν και την ελευθερίαν του Έθνους. Τα ιερά ταύτα καταγώγια τα είχον οι Έλληνες ως παρακαταθήκην της ελευθερίας και της γλώσσης των. Εις αυτά επήγαιναν χάριν θρησκευτικού σεβασμού, εκεί εξεμυστηρεύοντο τα πατροπαράδοτα της φυλής των φρονήματα, εκεί διηγούντο τας βασάνους της τυραννίας των, ευχόμενοι πάντοτε να επιβλέψη ο Ύψιστος Θεός εις το ταλαίπωρον Έθνος, το καταφρονημένον και παραμελημένον. Εκεί οι ιερείς της θρησκείας ελεύθερα εμνημόνευον τους βασιλείς της Ευρώπης ως Χριστιανούς, και έψαλλον το "Σώσον, Κύριε, τον λαόν σου κλπ" διότι από αυτούς επερίμενον την ελευθερίαν του Έθνους των. Εκεί εκαταρώντο τον τύραννον, τον άρπαγα, τον κατακτητήν και βάρβαρον Τούρκον, διότι η αδυναμία και η απελπισία των τους κατέστησε τόσον δειλούς, ώστε κρυφίως και υπογείως να δέωνται και να καταρώνται. Ήσαν όμως έτοιμοι να δεχθούν τον θάνατον, τον οποίον ο δυνάστης τους εφοβέριζε, με την μεγαλειτέραν γενναιοψυχίαν. Πόσα δεν υπέφερον οι μοναχοί και από τους πλέον μικρότερους Τούρκους! Ούτοι επήγαιναν εις τα μοναστήρια να φάγουν, να αρπάσουν και να τυραννήσουν τους πατέρας αυτών, και κατ' εξοχήν οι Αλβανοί, οι οποίοι ήσαν οι πλέον ανυπόφοροι. Και μ' όλα ταύτα, οι μοναχοί είχον κρύψει τα όπλα των και τα άλλα πράγματα του πολέμου εντός των ιερών ναών, και εις τα δένδρα τα μεγάλα, κρεμάμενα εντός των δασών, τα είχον εν τω σκότει, και ακόμη εις αυτά τα μνήματα των νεκρών. Τα επεριποιούντο και εφρόντιζον να μην τα τρώγη η σκωρία, αλείφοντες αυτά με το λεγόμενον μελούδι, και νύκτα τα εμετατόπιζαν από το ένα μέρος εις το άλλο, και τα όπλα και τα πολεμοφόδια.»

ΠΗΓΗ: Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των έξωθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της Επαναστάσεως / Συγγραφέντες μεν υπό Φωτίου Χρυσανθόπουλου ή Φωτάκου πρώτου υπασπιστού του Θ. Κολοκοτρώνη, εκδοθέντες δε υπό Σταύρου Ανδροπούλου Αρεοπαγίτου.
Συγγραφέας: Φώτιος Χρυσανθόπουλος (Φωτάκος)
Έκδοση Στ. Ανδρόπουλου, Αθήνα, 1888