07/07/16 21:01 - Εις την Μετάστασιν της Πανάγνου!..

Εις την Μετάστασιν της Πανάγνου!..

Φραγκίσκος Κολομπής. Ένας άγνωστος συγγραφέας του 18ου αιώνα. Θαμμένος κυριολεκτικά μέσα στη σκόνη του χρόνου! Τον συναντάμε στα «Άνθη Ευλαβείας. Μια μικρή συλλογή ποιημάτων και λόγων, που εκδόθηκε το 1708 στη Βενετία με κείμενα των Ελλήνων μαθητών και διδασκάλων του Φλαγγινιανού Φροντιστηρίου ή Ελληνομουσείου της ιταλικής πόλης. Κύριο θέμα έχουν την Κοίμηση της Θεοτόκου και είναι γραμμένα στην αρχαία ελληνική, στη λατινική, στην ιταλική και στη νεοελληνική γλώσσα. Μπορούμε να διαβάσουμε ένα ποίημά του; Η συνέχεια στο κείμενο που ακολουθεί!..

ΕΝΑΣ άγνωστος συγγραφέας του 18ου αιώνα είναι και ο Φραγκίσκος Κολομπής. Θαμμένος κυριολεκτικά μέσα στη σκόνη του χρόνου! Τον συναντάμε στα «Άνθη Ευλαβείας». Μια μικρή συλλογή ποιημάτων και λόγων, που εκδόθηκε το 1708 στη Βενετία με κείμενα των Ελλήνων μαθητών και διδασκάλων του Φλαγγινιανού Φροντιστηρίου ή Ελληνομουσείου της ιταλικής πόλης. Κύριο θέμα έχουν την Κοίμηση της Θεοτόκου και είναι γραμμένα στην αρχαία ελληνική, στη λατινική, στην ιταλική και στη νεοελληνική γλώσσα. . Η συλλογή αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για τη νεοελληνική λογοτεχνία, γιατί συναντούμε εκεί τέσσερα σονέτα σε μια περίοδο ιδιαίτερα άγονη για την ελληνική ποίηση. Οι συγγραφείς των σονέτων ήταν οι Φραγκίσκος Κολομπής, Αντώνιος Στρατηγός, Λαυρέντιος Βενέριος και κάποιος ανώνυμος. Ο πλήρης τίτλος του έργου είναι Άνθη Ευλαβείας εκχυθέντα εις την Πανένδοξον Μετάστασιν της Θεομήτορος Μαρίας παρά τινών των του Φλαγγινιανού Ελληνομουσείου τροφίμων και σπουδαίων, επιστασία και επανορθώσει του πολυμαθεστάτου αυτών Ιεροδιδασκάλου Ιωάννου Πατούσα του εξ Αθηνών, Γυμνασιάρχου του ρηθέντος Φροντιστηρίου, Ενετιήσην αψή.

Εις την Μετάστασιν της Πανάγνου

Συγγραφέας: Φραγκίσκος Κολομπής

Σαν εις άρμα λαμπρόν, στα χρυσωμένα
των Αγγέλων φτερά επέτα η θεία
Μητέρα του θεού, εις την οποία
ήτον όλα τα κάλλη μαζωμένα.

Ταύτα βλέπουσα η Γη, με πικραμένα
μάτια, με στεναγμούς, είπε: " -Μαρία,
πού μ' αφήνεις εδώ στην ερημίαν;
΄Η πώς να ζήσω γω χωρίς εσένα;..

Είναι πολεμικός νόμος, να σέρνη
πίσω του ο νικητής τους νικημένους,
όταν θριαμβικήν δόξαν λαβαίνη.

Και με και τους υιούς μου υποκειμένους
έκαμες, Μαριάμ... Λοιπόν, τυχαίνει
να μας σύρης αυτού γλυκά δεμένους!.."