Κατηγορίες

Το Ημερολόγιο της Τετάρτης 17 Μαΐου 2017

 

Το Ημερολόγιο της Τετάρτης 17 Μαΐου 2017

Ένα Ημερολόγιο γραμμένο δια χειρός ενός ανθρώπου που επί σαράντα ολόκληρα χρόνια δημοσιογραφεί και σχολιάζει, επισημαίνει και καυτηριάζει όχι μόνο την επικαιρότητα, αλλά και την διαχρονικότητα! Πρόσωπα και πράγματα, που είναι άξια σχολιασμού σε όλο το κοινωνικό γίγνεσθαι (πολιτικά, οικονομικά, πολιτιστικά, καλλιτεχνικά, τηλεοπτικά, κριτικές βιβλίων, πικάντικα θέματα κλπ) περνούν καλοπροαίρετα από την κρησάρα της δικής μας κριτικής σκέψης και άλλα μεν εξ αυτών χαίρουν και απολαμβάνουν εκτίμησης, άλλα δε (για να μιλήσουμε και λίγο χιουμοριστικά) περνούν "δια πυρός και σιδήρου" μέσα από το εργαστήριο της σάτιρας, του αυτοσαρκασμού και του άφθονου και πηγαίου χιούμορ!.. Καλή ανάγνωση!..

ΠΟΙΗΤΩΝ ΕΓΚΩΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ!..

Νίκος Καββαδίας, «Γυναίκα»

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα.
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία.
Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα.
Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου.
Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει.
Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου,
για μια στιγμή αν με λύγισε, σήμερα δε με ορίζει.
Το μετζαρόλι ράγισε και το τεσσαροχάλι.
Την τάβλα πάρε, τζόβενο, να ξαναπάμε αρόδο.
Ποιος σκύλας γιος μας μούντζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι,
που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο;
Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι.
Γιομάτη φύκια και ροδάνθη, αμφίβια Μοίρα.
Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι,
πρώτη φορά, σε μια σπηλιά, στην Αλταμίρα.
Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει.
Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ που μ' είδες.
Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει
τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες.
Το τείχος περπατήσαμε μαζί το Σινικό.
Κοντά σου ναύτες απ' την Ουρ πρωτόσκαρο εβιδώναν.
Ανάμεσα σε ολόγυμνα σπαθιά στο Γρανικό
έχυνες λάδι στις βαθιές πληγές του Μακεδόνα.
Πράσινο. Αφρός, θαλασσινό βαθύ και βυσσινί.
Γυμνή. Μονάχα ένα χρυσό στη μέση σου ζωστήρι.
Τα μάτια σου τα χώριζαν εφτά Ισημερινοί
μες στου Giorgione το αργαστήρι.
Πέτρα θα του 'ριξα και δε με θέλει το ποτάμι.
Τι σου 'φταιξα και με ξυπνάς προτού να φέξει.
Στερνή νυχτιά του λιμανιού δεν πάει χαράμι.
Αμαρτωλός που δε χαρεί και που δε φταίξει.
Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.
Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.
Εδώ κοντά σου, χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα.

Ινδικός Ωκεανός 1951

[Σήμερα κοσμεί το ποίημα του Νίκου Καββαδία η δημοφιλής Ελληνίδα παρουσιάστρια και μοντέλο, Βάσω Κολλιδά.]

ΚΟΥΙΖ

Πρόκειται για ένα περίεργο ον. Ωστόσο έγινε αντικείμενο σμίλευσης ενός μεγάλου καλλιτέχνη της Αναγέννησης. Για ποιο ον μιλάμε και ποιος ο καλλιτέχνης;

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πρόκειται για φαύνο Και ο καλλιτέχνης είναι ο Μιχαήλ Άγγελος

Έχουμε 500.000 παπύρους και ούτε το 1% δεν έχει μελετηθεί διεξοδικά;

Διαβάστε πώς και γιατί τα ανεκτίμητα κειμήλια του Έθνους βρίσκονται στις διάφορες βιβλιοθήκες του κόσμου, στις ιδιωτικές συλλογές των μεγαθηρίων του πλούτου και στα διάφορα «συρτάρια της γης»!.. Επί πλέον: Η συγκλονιστική αποκάλυψη που κάνει η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» του Σαββάτου 7 Μαΐου 2005 για χιλιάδες παπύρους!..
Περισσότερα διαβάστε εδώ: https://www.sakketosaggelos.gr/Article/1173/

Το γέλιο είναι το οξυγόνο της ζωής!..

Το δημοσίευμα το οποίο σας παραθέτω και το οποίο προκαλεί τον γέλωτα σε πολλούς φίλους και φίλες, μου θύμισε ένα ανέκδοτο με έναν άλλον παπαγάλο ο οποίος κάθε βράδυ έδινε αναφορά στον κύριό του για ό,τι έλεγαν στη γυναίκα του οι διάφοροι άνδρες, που έμπαιναν στο σπίτι.
Μια μέρα η κυρία δέχθηκε στο σπίτι έναν Άγγλο τουρίστα και το βράδυ ο κύριος ρωτά, ως συνήθως, τον παπαγάλο:
--Για πες μου, παπαγάλε, μήπως ήρθε σήμερα κανένας επισκέπτης στο σπίτι;
--Ναι, ναι, ναι!
--Της έκανε μήπως κάποια ανήθικη πρόταση;
--Yes!.. Yes!.. Yes!...

Μερικές φορές κι αυτοί οι αρχαίοι μας πρόγονοι «δουλειά δεν είχαν να κάνουν» και …

Διϊπύλια -λέει- ήταν μια αρχαία γιορτή που την τελούσαν κατά τη τελευταία πανσέληνο του έτους, την 14η Σκιροφοριώνος, στην Ακρόπολη των Αθηνών, προς τιμήν του Διός πολιέως (πολιούχου). Οι Αθηναίοι πρόσφεραν στο βωμό του Δία, όπου υπήρχε ένα βόδι για θυσία, κριθάρι ανακατεμένο με σιτάρι (Ψαιστά) ή ιερούς άρτους (πελάνους), που ήταν μείγμα από αλεύρι, μέλι και λάδι. Οι ιερείς άφηναν το βόδι να «ασεβήσει» τρώγοντας τις ιερές προσφορές κι έπειτα ένας τους σκότωνε το βόδι με πέλεκυ. Ο ιερέας αυτός έφευγε και οι άλλοι, μη ξέροντας τάχα ποιος είχε σκοτώσει το ζώο, καταδίκαζαν τον πέλεκυ. Γι' αυτό η εορτή λεγόταν βουφόνια και προερχόταν από την εποχή του Ερεχθέα, γιατί τότε κάποιο βόδι είχε φάει τυχαία ένα γλύκισμα φτιαγμένο για τη θυσία κι ένας Βαύλων ή Θαύλων ή Βουφόνος το είχε σκοτώσει με πέλεκυ και εξαφανίστηκε από τη χώρα. Η πράξη του αυτή ήταν βαριά, γιατί εκείνη την εποχή δεν θυσίαζαν ζώα, αλλά επειδή δεν τον βρήκαν, δίκασαν στη θέση του τον πέλεκυ. Τρεις κατηγορίες Αθηναίων είχαν το δικαίωμα να μετέχουν στην εορτή: Οι κεντριάδαι, που έσπρωχναν το βόδι προς το βωμό, οι βουτύποι, που έπιαναν το βόδι όταν το έβρισκαν να τρώει το ψωμί, και οι δαιπροί που το σκότωναν!..

Το ταξίδι ενός καλού μου φίλου στους αγγέλους!..

Δεν θα λησμονήσω την αγνότητα της ψυχής αυτού του ανθρώπου. Ακόμη και η χαρά που ζωγραφιζόταν στο πρόσωπό του όταν μού έκοβε σταφύλια από το αμπέλι που καλλιεργούσε στο δικό του σπίτι, τα φρούτα που μου έφερνε σε καθημερινή βάση ή την ώρα που καθόμασταν και πάλι στην υπαίθρια γωνιά του καταστήματος του Μπέλου για να συνεχίσουμε την συζήτηση για θέματα εθνικά, θρησκευτικά, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά. Κυρίως όμως η ελληνική ιστορία!
Περισσότερα διαβάστε εδώ: https://www.sakketosaggelos.gr/Article/9659/

Σε μία σκάφη πλένονταν οι άποροι αρχαίοι Έλληνες;

Για όσους έτυχε να μην το γνωρίζουν, οι αρχαίοι Έλληνες, που δεν ήσαν εύποροι και εισοδηματίες, λούζονταν σε μια μικρή σκάφη, που λεγόταν μάκτρα. Όταν η μάκτρα ήταν πολύ μεγάλη και μπορούσαν εκεί να πλυθούν πολλά άτομα μαζί, ονομαζόταν πύελος. Η εικόνα αυτή, όσο κι αν φαίνεται περίεργη, ως παράσταση, υπήρχε ακόμη και στα παιδικά μας χρόνια, όπου η σκάφη αποτελούσε το … λουτρό πολλών φτωχών ανθρώπων, αλλά και των ρούχων!
Μάκτρα όμως λεγόταν και ή σκάφη όπου ζυμωνόταν το αλεύρι.

Πώς λεγόταν η πολιτική στο Βυζάντιο;

Είναι γνωστό ότι στο Βυζάντιο την πολιτική την παρομοίαζαν με μία γυναίκα ιερόδουλο!.. Ίσως φαίνεται σκληρό, αλλά η φρασεολογία η οποία χρησιμοποιήθηκε τις τελευταίες μέρες στη Βουλή, αλλά και η συμπεριφορά ορισμένων βουλευτών στο δημόσιο βίο της Χώρας, δυστυχώς, σε γενικές γραμμές, επαληθεύει τους βυζαντινούς!.. Η πολιτική, όπως έχει αποδείξει η ίδια η ζωή, είναι όχι μόνο χρήσιμη, αλλά και πολύ ανθρωποκεντρική, αλλά με μία προϋπόθεση: Να εστιάζει την προσοχή της στον πολίτη, που αντιμετωπίζει τα πολλαπλά προβλήματά του και όχι στην αμέριμνη και «γλυκιά ζωή» των πολιτικών, την διαβόητη «Ντόλτσε Βίτα» (Dolce Vita), που λέγανε οι Λατίνοι!..
Περισσότερα διαβάστε εδώ: https://www.sakketosaggelos.gr/Article/9658/

Η ΨΑΛΜΩΔΙΑ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ!..

Σ’ αυτά τα βράχια κάθισα κοντά σ' ένα ξωκλήσι
να αισθανθώ μονάχος μου ανάμεσα στη φύση,
μα μες τ’ αυτιά μου έφθασε μια θεία λειτουργία,
ήταν αυτό που λέγανε των βράχων ψαλμωδία!

Μία σημαία ελληνική, ένας σταυρός πιο πέρα,
όλα τα βράχια έκαναν παρέα στον αγέρα,
που έπαιρνε και τον αχό από την ψαλμωδία,
έτσι όπως ακούγεται σ’ αυτή την εκκλησία!

Πού είσαι άνθρωπε και συ, πού είσαι αυτά τα χρόνια,
που όλα τα λησμόνησες λες και θα ζούμε αιώνια,
θυμήσου όταν περπατάς σε τούτο εδώ τον βράχο,
πως ο Θεός δεν άφησε τον άνθρωπο μονάχο!...

Καλησπέρα!!!!!
ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
www.sakketosaggelos.gr

ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ…

Σαν σήμερα το 1890 δόθηκε στη Ρώμη η πρεμιέρα του αριστουργήματος "Καβαλερία Ρουστικάνα" του Πιέτρο Μασκάνι, η οποία ετοιμάστηκε σε δύο μήνες και σημείωσε μεγάλη επιτυχία!
Η Καβαλερία Ρουστικάνα, η μονόπρακτη αυτή όπερα του 1889, βασίζεται στο ομώνυμο διήγημα του Τζιοβάνι Βέργκα, όπως αυτό διασκευάστηκε σε λιμπρέτο από τους Τζιοβάνι Ταρτζιόνι-Τοτσέτι και Γκουΐντο Μενάσι. Αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα του βερισμού, δηλαδή της ρεαλιστικής όπερας που άνθισε στην Ιταλία κατά τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα...

Εορτάζοντες Άγιοι της 17ης Μαΐου!..

Από την Εκκλησία μας σήμερα τιμώνται οι Άγιοι: Ανδρόνικος και Ιουνία οι Απόστολοι , Παμφαμήρ, Παμφυλών και Σολόχων οι Μάρτυρες , αλώσεως της Ιερουσαλήμ , Ευδοκία , Ρεστιτούτα η Μάρτυς , Άνδριος, Βίκτωρ και Βασίλλα οι Μάρτυρες , Εράδιος, Παύλος και Ακυλίνος οι Μάρτυρες και οι συν αυτοίς μαρτυρήσαντες , Θεοδώρητος ο Ιερομάρτυρας, Ματρώνος , Μαιδούλφος , Νεκτάριος και Θεοφάνης οι Αψαράδες , Νικόλαος ο Μεγαλομάρτυρας , Νικόλαος ο Νεομάρτυρας ο Νέος , Αθανάσιος Αρχιεπίσκοπος Χριστιανουπόλεως , Ελεάζαρος , Ιωνάς της Οδησσού , Ευφροσύνη η εν Μόσχα , Οσίου Αδριανού
Σήμερα Εορτάζουν τα Ονόματα:
Ανδρόνικος, Ανδρονίκη
Περισσότερα διαβάστε εδώ: https://www.sakketosaggelos.gr/Article/9657/

Αναρτήθηκε: 17/05/17 23:39

 
Ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία είναι δύο ράγες της Ιστορίας πάνω στις οποίες κινείται το όχημα του Ελληνο-Χριστιανικού Πολιτισμού σε μια ατέρμονη πορεία προς την αιωνιότητα!... Λαός που περιφρονεί τις πέτρες και τα χαρτιά του είναι καταδικασμένος ν’ αυτοκτονήσει!..
 
Συνεντεύξεις του Άγγελου Σακκέτου, ως καταστάλαγμα μιας δημοσιογραφικής πορείας 35 περίπου ετών!... Ένας αγώνας δρόμου για την αναζήτηση της αλήθειας και μόνον της αλήθειας.. Την "αληθινής αλήθειας", όπως μάθαμε να λέμε στην δική μας Ελληνική Δημοσιογραφία!..
 
Διαλέξεις και Ομιλίες, έτσι όπως ακριβώς εδόθησαν στο παρελθόν σε διάφορα Πνευματικά Κέντρα, Συλλόγους, Σωματεία και διάφορα Ιδρύματα των Αθηνών ή της Περιφέρειας, ιδίως για θέματα σχέσεων Ελληνισμού και Ορθοδοξίας!..
 
Θύμησες και αναμνήσεις!... Νοσταλγικές ιστορίες, που φαντάζουν σήμερα σαν παραμύθι!.. Εκπληκτικές εμπειρίες και διηγήματα ή αφηγήσεις από διάφορους ανθρώπους, που έζησα ή γνώρισα στο διάβα της ζωής μου!.. Όλα εκείνα τα γεγονότα, που πέρασαν από τη φτωχική μου ζωή, ιδίως στο χωριό μου!
Αναζήτηση
Search
Newsletter
Για να λαμβάνετε newsletter παρακαλώ στείλτε μας το email σας!

Είσοδος χρηστών