Αρχική

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 

Τον καιρό που πέρασε ο Μπούκοβι!..

Ποιος το περίμενε ότι θα τερματιζόταν τόσο άδοξα ο χθεσινός ποδοσφαιρικός αγώνας Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ!.. Πως έξω από τη θύρα του Παναθηναϊκού θα έσκαγαν αρκετές χειροβομβίδες κρότου – λάμψης!.. Ότι από την πλευρά της αστυνομίας θα γινόταν χρήση χημικών, ενώ η ατμόσφαιρα στο γήπεδο θα γινόταν αποπνικτική!.. Κι όμως!.. Σαν φίλαθλος του Ολυμπιακού που είμαι (από τα … γεννοφάσκια μου), πόσες αναμνήσεις και πόσες άλλες θύμησες έρχονται στο μυαλό μου!... Είναι αυτές, που δεν μ’ αφήνουν ποτέ να λησμονήσω!… Θα σας διηγηθώ, λοιπόν, κάτι, που ίσως ορισμένοι φίλαθλοι θα ήθελαν να το μάθουν…

Είναι αλήθεια ότι σαν σήμερα (18 Μαρτίου 1900) ιδρύθηκε στο Άμστερνταμ η ποδοσφαιρική ομάδα του Άγιαξ, που έφερε, ασφαλώς, το αρχαίο ελληνικό όνομα Αίας. Είχαν επιλέξει το όνομα του Αίαντα Σαλαμίνος και όχι του Αίαντα του Τελαμώνιου, κάτι το οποίο δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να πληροφορηθώ γιατί οι Ολλανδοί προτίμησαν το πρώτο όνομα. Κι όχι μόνον!...
Επειδή ο Άγιαξ ήθελε να αποδώσει τις δικές του τιμές στην αρχαία ελληνική προέλευση του ονόματός του, ήρθε τότε στις δόξες του στην Ελλάδα και έδωσε έναν φιλικό αγώνα με τον Ολυμπιακό στη Σαλαμίνα παραχωρώντας μας μια τιμητική ισοπαλία (0-0 ή 1-1) με αποτέλεσμα να πανηγυρίζουμε εμείς οι «γαύροι», που … δεν μας νίκησε ο Άγιαξ του περίφημου Κρόϊφ και των άλλων διεθνών ποδοσφαιριστών του! (Θα θέλαμε βέβαια να τον νικήσουμε κι αυτόν, όπως τη Σάντος του Πελέ, αλλά εν πάση περιπτώσει… μη τα θέλουμε και όλα δικά μας!)
Όλα αυτά τα θυμήθηκα για να δηλώσω σε όλους τους … «γαύρους» του ΟΣΦΠ ότι ήμουν «τρελός» Ολυμπιακάκιας και δεν άφηνα καμία Κυριακή να πάει χαμένη!.. Σε τέτοιο σημείο που «αναγκαζόμουν» πολλές φορές να χάνω στο σκάκι από τον (δημο)διδάσκαλο, Γιάννη Μαντά, ώστε να τον χαροποιώ και να μου δίνει το ραδιόφωνό του (το μοναδικό φορητό ραδιόφωνο, που υπήρχε στο χωριό μου το Βεσίνι Καλαβρύτων) για ν’ ακούω την ποδοσφαιρική (ανα)μετάδοση της Κυριακής!
Αντιλαμβάνεσθε και σεις τι χαρά αισθανόμουν κάθε φορά, που άκουγα μια διαφήμιση-προπομπός του ποδοσφαιρικού αγώνα, που θα αναμεταδιδόταν, με τα … ανοξείδωτα ξυραφάκια της «Σίλβερ Άστορ»!.. Ακόμη και σήμερα θυμάμαι τη μουσική αυτού του διαφημιστικού μηνύματος, παρά το γεγονός ότι έχει περάσει μισός αιώνας από τότε!..
Ήταν η εποχή των μεγάλων Ελλήνων ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού, «η εποχή του Μπούκοβι», όπως λέγαμε, με τον Γιώργο Σιδέρη, τους αδελφούς Αριστείδη και Κώστα Παπάζογλου, τον Κώστα Πολυχρονίου, τον Νίκο Γιούτσο, τον Βασίλη Μποτίνο, τον Γρηγόρη Αγανιάν, τον τερματοφύλακα Στάθη Τσανακτζή, και τόσους άλλους κοσμαγάπητους ερυθρόλευκους ποδοσφαιριστές!
Μια φορά (το λέω για να γελάσουμε) είχαμε διαγωνισμούς α΄ εξαμήνου, αλλά επειδή ήθελα να διαβάσω την αθλητική εφημερίδα «Ομάδα», που κυκλοφορούσε κάθε Τρίτη στην επαρχία και δεν είχα χρήματα, έβαλα τον αδελφό μου να ζητήσει από τον πατέρα μου ένα δίφραγκο (= δύο δραχμές), για να αγοράσουμε … ζάχαρη!
Εισπράξαμε (με κάποια δυσκολία, είναι αλήθεια) το δίφραγκο, πήραμε την εφημερίδα, αλλά επειδή ήταν μεγάλη, την έκοψα κομματάκια-κομματάκια και την έβαλα ολόκληρη μέσα στο βιβλίο των μαθηματικών του Πέτρου Τόγκα, αφού προηγουμένως είχα φροντίσει να αφαιρέσω όλο το περιεχόμενό του και να μείνει απ’ έξω μονάχα το … εξώφυλλο!
Έκανα, λοιπόν, πως διάβαζα, και μάλιστα οι οικείοι μου περπατούσαν στα … νύχια, για να μη με ενοχλήσουν, που το είχα ρίξει τόσο πολύ στη … μελέτη!
Έλα, όμως, που έσπασε ο … διάβολος το ποδάρι του και κάποια στιγμή, από απροσεξία μου, γλιστράνε όλα τα αποκόμματα της «Ομάδας» και πέφτουν μπροστά στα πόδια του πατέρα μου, που καθόταν δίπλα στο τζάκι!... «Χριστέ μου», είπα, «τώρα θα φάω όλο το ξύλο της χρονιάς μου!..».
Ο πατέρας μου είδε τα αποκόμματα της εφημερίδος, σιώπησε για λίγο, στη συνέχεια χαμογέλασε, άναψε το τσιμπούκι του με «λαθραίο» (έτσι λεγόντουσαν τα φύλλα καπνού, που απαγορεύονταν από το νόμο να τα πωλούν οι καλλιεργητές τους σε ιδιώτες, λόγω μονοπωλίου) και μου είπε γεμάτος καλοσύνη:
--Άκουσε να σου πω!.. Είτε διαβάσεις είτε όχι, είτε βρέχει είτε χιονίζει, εγώ πάλι το πρωί θα πάρω την μπαλάσκα μου και θα πάω για δουλειά στο ταχυδρομείο!.. Εσύ κοίτα να μορφωθείς και να γίνεις άνθρωπος!...
Δάκρυσα, αλλά για να μη φαίνονται τα δάκρυά μου, έστρεψα το πρόσωπό μου προς το παράθυρο, που έξω έριχνε πολύ χιόνι και κοίταζα δήθεν τις νιφάδες του χιονιού, που έκαναν κατάλευκο το τοπίο!.. Ο πατέρας μου είχε δίκιο!.. Ήταν το τελευταίο «αμάρτημά» μου απέναντι στους γονείς μου!..
Έκτοτε σταμάτησα να αγοράζω την «Ομάδα», διάβαζα, όμως, πολύ τα βιβλία μου, αλλά η αγάπη μου για τον Ολυμπιακό δεν σταματούσε μέχρι προ δύο ετών, διότι εδώ και δύο χρόνια δεν θέλω να ακούω για …. καμία άλλη ομάδα, εκτός από τον «Θρύλο»!!!
Γελάτε μ’ αυτό, που είπα, έτσι; Αφού γελάτε, λοιπόν, βρίσκω κι εγώ την ευκαιρία να πάω για ένα… φραπεδάκι!..

Με σεβασμό και τιμή
ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019