Το Σχόλιο της Ημέρας

Το Σχόλιο της Ημέρας

Επίκαιρα σχόλια και ανεξάρτητη κριτική πάνω σε θέματα καθημερινότητας, αρχής γενομένης από την πολιτική ζωή του τόπου και καταλήγοντας –αν χρειαστεί- στην αυτοκριτική, για να μη βγάζει κανείς τον εαυτό του απ’ έξω!.. «Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε» έλεγε ο Χριστός (Ματθ. 7,1).

 

  • Ποδοσφαιρικής ορολογίας το ανάγνωσμα!..
    Κάποτε ο μεγάλος πανεπιστημιακός δάσκαλος και πρωθυπουργός επί οικουμενικής κυβερνήσεως, Ξενοφών Ζολώτας, είχε γράψει ένα αγγλικό κείμενο το οποίο περιείχε λέξεις ελληνικής προελεύσεως. Εμείς δεν μπορούμε να επιτύχουμε ένα παρόμοιο γλωσσικό θαύμα. Θα σας δώσουμε, όμως, ένα μικρό χιουμοριστικό κείμενο της ποδοσφαιρικής διαλέκτου, που χρησιμοποιεί ένας ποδοσφαιρόφιλος, όπου οι μισές λέξεις είναι ξενικές και … ό,τι απομένει από αυτές είναι ελληνικές!
  • Περί του ονόματος του κράτους των Σκοπίων!..
    Διαβάστε τις επίσημες θέσεις που λαμβάνει το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο αναφέρει τα βασικά εκείνα στοιχεία με τα οποία το Ζήτημα του Ονόματος της ΠΓΔΜ λαμβάνει τις πραγματικές ιστορικές του διαστάσεις. Υπό το πρίσμα αυτό, το ζήτημα του ονόματος είναι ένα πρόβλημα με περιφερειακή και διεθνή διάσταση, το οποίο συνίσταται στην προώθηση αλυτρωτικών και εδαφικών βλέψεων εκ μέρους της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, με κύριο όχημα την πλαστογράφηση της ιστορίας και την οικειοποίηση της εθνικής, ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας.
  • Περί ονοματολογίας των Σκοπίων!..
    Αφού οι Σκοπιανοί δέχονται ή υιοθετούν ότι θα είναι πλέον Βόρειοι Μακεδόνες και μπορούν κάλλιστα στις μεταξύ μας συναναστροφές ή στις διεθνείς συναλλαγές τους να λέγονται Βορειομακεδόνες (όπως με ευκολία μιλάμε εμείς για τους αδελφούς μας Βορειοηπειρώτες), γιατί δεν δέχθηκαν να υιοθετήσουν τον όρο αυτό και επιμένουν να καλούνται Μακεδόνες πολίτες; Δεν ξέρουμε τελικά τι θα συμβεί με την ψηφοφορία στην πρόταση δυσπιστίας, που κατέθεσε η Αξιωματική Αντιπολίτευση στη Βουλή. Όμως, η θέση για «Μακεδόνα πολίτη» και «μακεδονική γλώσσα», όπως και να το κάνουμε, περιέχει το σπέρμα του αλυτρωτισμού. Κι αυτό πρέπει να το προσέξουμε πριν είναι πολύ αργά.
  • Αν ζούσε σήμερα ο Ερρίκος Σλήμαν…
    Από το 1871 ως το 1890 έξι συνολικά φορές έκανε ανασκαφές στο λόφο Ισσαρλίκ της Μ. Ασίας με σκοπό ν' ανακαλύψει την ομηρική Τροία. Οι ανασκαφές αυτές είχαν καταπληκτική επιτυχία. Έφερε στο φως λείψανα από διαδοχικούς συνοικισμούς στην ίδια θέση και πολύτιμους θησαυρούς. Ανάμεσα σ' αυτούς τους συνοικισμούς υποστήριξε ότι αναγνώρισε και της ομηρικής Τροίας τα λείψανα. Γι' αυτή του την άποψη επικρίθηκε από πολλούς αρχαιολόγους.
  • Ποια είναι άραγε η Κιβωτός της Μνήμης μας;
    Μας έχει παρασύρει η πεζή και ανελέητη καθημερινότητα, με όλα τα προβλήματά της, και δεν μας αφήνει το δέντρο να δούμε το δάσος!.. Μήπως κάποια στιγμή θα έπρεπε να εντρυφήσουμε και σε κάποιους άλλους θησαυρούς της Ελλάδος και όχι μόνον στον υπόγειο πλούτο της; Είναι ο πνευματικός πλούτος που πρέπει να παραδώσουμε στα παιδιά μας και στις επόμενες γενεές!
  • Τι ανακάλυψαν αλήθεια στο Πικέρμι;
    Η φετινή ανασκαφική περίοδος ξεκίνησε στις 24 Απριλίου και αναμένεται να ολοκληρωθεί στα τέλη Ιουνίου. «Σε αυτά περιλαμβάνονται προβοσκιδωτά, καμηλοπαρδάλεις, ρινόκεροι, ιππάρια, ύαινες, αιλουροειδή, γιγαντιαίες χελώνες (που έχουν βρεθεί παλιότερα), μικρές χελώνες, πτηνά, στρουθοκάμηλοι, πίθηκοι, όπως ο Μεσοπίθηκος ο πεντελικός, ένα πολύ σπάνιο απολίθωμα, που είχαμε την τύχη να βρούμε τρία δείγματα φέτος»…
  • Οι Μεγάλες Αλήθειες!...
    Το γεγονός και μόνον ότι ο σημερινός πανεπιστημιακός δάσκαλος κ Νικόλαος Π. Μπρατσιώτης μας έδωσε το δικαίωμα να φιλοξενήσουμε εκτενή αποσπάσματα από το έργο του αειμνήστου πατρός του Παναγιώτη Ι. Μπρατσιώτη για το θέμα του Αιγαιοκρητικού πολιτισμού και της Παλαιστίνης, φρονώ πως από μόνο του είναι ένα θέμα ικανό να γοητεύσει τον αναγνώστη και να τον αναγκάσει να σκύψει με ιερόν δέος πάνω στα γραφόμενά του.
  • Τα εντός και τα κάτωθεν της κοιλίας αφιερώματα των καναλιών!..
    Ο Θεός να συγχωρέσει τον Άντονυ Μπουρνταίν, που μας άφησε χρόνους πίσω. Και το εννοούμε αυτό που λέμε, διότι πέραν των άλλων ήταν και γνωστός φιλέλλην. Δράττομαι όμως της ευκαιρίας να πω ότι μας προβληματίζει περισσότερο το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια τα κανάλια κάνουν ολόκληρα ρεπορτάζ και αφιερώνουν ώρες ολόκληρες για ανθρώπους που ασχολούνται με τα εντός της κοιλίας, κι ακόμη πιο πολλοί οι σταθμοί με τα κάτωθεν αυτής!..Φαίνεται ότι το βιβλικό ρηθέν: «ψυχή, έχεις πολλά αγαθά κείμενα εις έτη πολλά· αναπαύου, φάγε, πίε, ευφραίνου» είναι η τηλεοπτική φιλοσοφία της σημερινής εποχής!..
  • Τι αναφέρει ο Νικηφόρος Βρεττάκος για την ελληνική σοφία;
    Διαβάζοντας το βιβλίο αυτό, θα γνωρίσει την αιώνια καρδιά του ανθρώπου που χτυπά γι’ αυτόν, το πνεύμα που αγωνίζεται. «Ευχαριστώ το Θεό που η τύχη μου είναι συνυφασμένη με την τύχη της ανθρωπότητας» (Κάνιγκ). «Είμαστε λίγοι είμαστε λίγο ευτυχισμένοι, ας γίνουμε αδελφοί» (Σαίξπηρ). «Κάθε αγάπη της ανθρωπότητας είναι συνυφασμένη με τον μέλλον» (Λασκαράτος). Το βιβλίο αυτό θέλει ν’ αποτελέσει μια μικρή συμβουλή στην προσπάθεια που καταβάλουμε όλοι μας να ξεπεράσουμε τα μπερδέματα και τις αντιφάσεις της ζωής απ’ τη μια και τις αδυναμίες μας από την άλλη και να γίνουμε καλύτεροι. Για τον εαυτό μας και για τους άλλους»
  • Τι αναμένει το Υπουργείο Πολιτισμού από ξένο οίκο δημοπρασιών;
    «Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού αναμένει να του γνωστοποιηθεί η αγωγή του Sotheby’s και της οικογένειας Howard και Saretta Barnet και θα λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος». Ποιος είναι ο λόγος; Διαβάστε εδώ:
  • Το πνευματικό κάλλος του Ελληνισμού!..
    Μέσα σε μια διαδρομή πέντε χιλιάδων ετών, και μέσα από αναρίθμητες σκοτεινές νύχτες παρελθόντος, το συναίσθημα και ο στοχασμός του ανθρώπου, ανάμεσα από τους πρωτογενείς δρόμους της ζωής, την εχθρότητα των στοιχείων της φύσεως και τις συμπληγάδες της στυγνής βιοτικής ανάγκης, πρωτάρχισαν να λειτουργούν στα χρονικά όρια που μας γνώρισε η ιστορία και η επιστήμη.
  • Η Ελλάδα του χθες και του αύριο!..
    Παρακολουθώντας ορισμένες φωτογραφίες της Ελλάδας του παρελθόντος, όπως αυτές του θερισμού, με τους θεριστές να κρατάνε τα δρεπάνια στα χέρια τους και να θερίζουν τα στάχυα, ο νους μου ανατρέχει στην Ελλάδα που έρχεται. Να είναι άραγε καλύτερη ή μήπως χειρότερη απ’ αυτήν που φεύγει; Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί, φίλες και φίλοι, βγάλαμε τον Θεό απ’ την καρδιά μας και αφού την ξεριζώσαμε από την αγάπη, που μας δίδαξε ένας ξυπόλητος με το ραβδί του κάπου στη Γαλιλαία, στη θέση της καρδιάς αυτής βάλαμε το μίσος και μόνον το μίσος!.. Το απύθμενο μίσος!... Γίναμε «Μισάνθρωποι» όχι όπως ο αρχαίος πρόγονός μας, ο Τίμων ο Μισάνθρωπος (που εν πάση περιπτώσει έκανε ό,τι έκανε γιατί αντιμετώπισε την αχαριστία των ανθρώπων που ευεργέτησε), ή όπως ο «Μισάνθρωπος» του Μολλιέρου (που έγραψε για την υποκρινόμενη ευγένεια και την ανέντιμη κολακεία στην βασιλική αυλή αλλά και στα σαλόνια του Παρισιού), αλλά γι’ αυτούς τους Μισάνθρωπους, που Μισούν τον Άνθρωπο και δεν τον αγαπούν καθόλου!.. Που τον φθονούν!... Τον ζηλεύουν!...
  • Πόσο ειλικρινής ήταν ο Ευαγγελιστής Λουκάς;
    Εκπλήσσει πραγματικά αυτή μεγάλη και άδολη ειλικρίνεια του Ευαγγελιστού Λουκά, που έγραψε τις Πράξεις των Αποστόλων. Όχι απλώς είναι ειλικρινής, αλλά θα πρέπει να θεωρείται πρότυπον ειλικρινείας για όλους τους ανθρώπους, δεδομένου ότι ήταν εις θέση να αποσιωπήσει κάποια σημεία που «ενοχλούν» ορισμένους επικριτές της Αγίας Γραφής, όπως για παράδειγμα το χωρίο περί «μεθυσμένων» μαθητών. Κι όμως, αυτήν την ειλικρίνεια κάποιοι δεν την επιθυμούν. Ωστόσο, για να δώσουμε την πραγματική – και όχι ευφάνταστη- εικόνα του Αγίου Πνεύματος, που έτυχε να εορτάσουμε προ ολίγων ημερών, θα καταθέσουμε εδώ ένα απόσπασμα ομιλίας για την Πεντηκοστή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά , που είναι αποδεκτός από όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς:
  • Οι παγκόσμιες διαστάσεις της ελληνικής σοφίας!..
    Συνεχίζοντας σήμερα, θα λέγαμε ότι ένα γνωμικό μπορεί να περιέχει το πνεύμα ενός ολόκληρου βιβλίου, μιας ολόκληρης θεωρίας, το βιβλίο όμως ή μια ολοκληρωμένη φιλοσοφική θεωρία, όπως βρίσκεται στο βιβλίο, δεν έχει την δύναμη του γνωμικού. Αιτία η μακρολογία. Δεν συναρπάζει, δεν καθηλώνει, δεν υψώνει, δεν ξαφνιάζει, δεν παρωθεί σε μια πράξει και δεν αποτρέπει από μια άλλη, δεν δημιουργεί σκοπούς ζωής και δεν δείχνει το δρόμο προς την αλήθεια το βιβλίο τόσο έντονα, όσο το γνωμικό.