Ελληνική Λογοτεχνία

Ελληνική Λογοτεχνία

Η Ελληνική Ποίηση και Πεζογραφία μέσα από κείμενα και άρθρα, που έχει γράψει και ερευνήσει ο Άγγελος Π. Σακκέτος , καταθέτοντας το απόσταγμα της δικής του ψυχής, έχοντας ως οδηγό τον  "Κυρ-Αλέξανδρο", την μεγάλη αυτή μορφή της Νεώτερης Ελληνικής Λογοτεχνίας, τον μεγάλο Σκιαθίτη διηγηματογράφο, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, που πίστευε πολύ στην Ελλάδα και τον Χριστό, λέγοντας με παράπονο στο προοίμιο του διηγήματός του «Λαμπριάτικος ψάλτης» τούτα τα λόγια: «Αλλά Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση εις ύψος και φανή και αυτός γίγας. Το ελληνικόν έθνος, το δούλον, αλλ’ ουδέν ήττον και το ελεύθερον, έχει και θα έχη διά παντός ανάγκην της θρησκείας του»!..
 

  • Τα Άγουρα Στάχυα!.
    Όλοι εμείς οι παλιοί θυμόμαστε το έργο: "Τα Άγουρα Χρόνια" του μεγαλοφυούς Α. Τζ. Κρόνιν, που μας περιγράφει με αδρά χρώματα τη βασανιστική μα και τόσο γοητευτική πορεία του οκτάχρονου Ρόμπερτ Σάννον προς την εφηβεία. Το ίδιο και το ομώνυμο ελληνικό έργο, που μας μιλάει για πόθους και πάθη στην παλιά Αθήνα. Ίσως αυτό να μη συμβαίνει σήμερα αν αναλογιστούμε τα ... Άγουρα Στάχυα της πανέμορφης Ελληνίδας παρουσιάστριας, Φαίης Σκορδά, η οποία, εν προκειμένω, είναι η προσωποποίηση της ίδιας της εφηβείας!.. Ας διαβάσουμε ένα κείμενο:
  • Καρέλλη Ζωή, Ελληνικός λόγος:
    Tα μάτια στις βυζαντινές εικόνες,αγίων και μαρτύρων, τα εκστατικά,είναι διαφορετικά απ' των αρχαίων αγαλμάτων.- Ω δόξα της πατρίδας μου διπλή κι' απέραντηχαρά η προσφορά, ανθρώπινη,δική σου παρηγοριά και διδαχή σου...
  • Ένα ρολόϊ μου΄χες χαρίσει…
    Ένα απόσπασμα ποιήματος του Αχιλλέα Παράσχου, με τίτλο: «Eις το Ωρολόγιον της Aγοράς», αφιερωμένο στην πανέμορφη Ελληνίδα παρουσιάστρια, Φαίη Σκορδά, που μας το θυμίζει με τον δικό της σύγχρονο (διαφημιστικό, αν θέλετε) τρόπο!..
  • Μάνα! Δεν βρίσκεται λέξη καμία...
    Με την ευκαιρία την σημερινής Παγκόσμιας Ημέρας της Μητέρας, επιτρέψατέ μου να αφιερώσω κι εγώ ένα ποίημα του Γεράσιμου Μαρκορά στη μανούλα μου, την κυρά Κανέλλα Σακκέτου, που έφυγε ξαφνικά ένα πρωϊνό του Απρίλη του 1997, χωρίς να προλάβει να μου ψιθυρίσει ένα «αντίο», προδομένη από την ευαίσθητη καρδιά της!.
  • H “Kλεοπάτρα”, η “Σεμίραμις” κ’ η “Θεοδώρα”
    Ένα ποίημα αφιερωμένο στην πανέμορφη και καταξιωμένη Ελληνίδα Ευρωβουλευτή, Εύα Καϊλή, για να θυμάται ότι στην Ελλάδα του 2019 κάποιοι Έλληνες παρακολουθούν το πολιτικό της έργο και μάλιστα αισθάνονται πολύ ρομαντικοί και Ευρωπαίοι, αφού γυρίζουν όλη την Ευρώπη, όπως παλιότερα ο ποιητής Αλέξανδρος Μπάρας (Μενέλαος Αναγνωστόπουλος), που έγραψε το παρακάτω ποίημα!..
  • Τραγουδάκι της Λιμνοθάλασσας
    Kαλαμωτή-καλαμωτή παίρνοντας, μπαίναμε μαζί Mέσα στα χρυσοπράσινα νερά, γλαρό φεγγάρι Tο δίχτυ του έρριχτε ανοιχτά, το φαναράκι, κρεμεζί, Για γούστο το 'χαμε αναμμένο στο κοντάρι...
  • Πάσχα ρωμέικο
    Ο μπαρμπα-Πίπης, ο γηραιός φίλος μου, είχεν επτά ή οκτώ καπέλλα, διαφόρων χρωμάτων, σχημάτων και μεγεθών, όλα εκ παλαιού χρόνου και όλα κατακαίνουργια, τα οποία εφόρει εκ περιτροπής μετά του ευπρεπούς μαύρου ιματίου του κατά τας μεγάλας εορτάς του ενιαυτού, οπόταν έκαμνε δύο ή τρεις περιπάτους από της μιας πλατείας εις την άλλην διά της οδού Σταδίου. Οσάκις εφόρει τον καθημερινόν κούκον του, με το σάλι του διπλωμένον εις οκτώ ή δεκαέξ δίπλας επί του ώμου, συνήθιζε να κάθηται επί τινας ώρας εις το γειτονικόν παντοπωλείον, υποπίνων συνήθως, μετά των φίλων, και ήτο στομύλος και διηγείτο πολλά κι εμειδία προς αυτούς...
  • Σύρε, Μητέρα μ’, στο καλό …
    Σύρε, Μητέρα μ’, στο καλό και στην καλή την ώρακαι μένα να με καρτερής το Σάββατο το βράδυ,όταν σημαίνουν οι εκκλησιές και ψάλνουν οι παπάδεςτότες και συ, Μαννούλα μου, νάχης χαρές μεγάλες.
  • Ο Σκαφτιάς
    Βαρυά κοιμάται ο γέροντας, αυτός που κάθε μέραεκίναε 'ς άκοπη δουλειά,προτού λαλήσουν τα πουλιάστον ήσυχο αέρα....
  • Η ελιά
    Ούτ᾿ ένα φύλλο! Πέσανε και σκόρπισαν. ΣπασμέναΚλωνάρια ολόγυρά μου-Και μέσα στα συντρίμμια αυτά -γειά σου, χαρά σου εσέν-Ακόμ᾿ ανθείς ελιά μου.
  • Πώς να σου ψάλω όπως το θέλω…
    Πώς να σου ψάλω όπως το θέλω, Πλάστη δικέ μου και του κόσμου; Μέσα μου ανέκφραστ’ είναι πόθοι, κι έπρεπε νάχω άρπες αγγέλων, ήχο να κάμω και σκοπό μου ό,τι για Σε η ψυχή μου νιώθει. Το πιο καλό δοξαστικό μου θα μένει αυτό που δεν ειπώθη!
  • Το αηδονάκι
    Μέσα στο δάσος περπατώ κι ακούω τα πουλάκια. Κάθε κλωνί και μια φωνή, σε κάθε δένδρο μουσική χαρές και τραγουδάκια....
  • Ήθελα νάμουν τσέλιγκας
    Ήθελα νάμουν τσέλιγκας, νάμουν κ᾿ ένας σκουτέρης,να πάω να ζήσω στο μαντρί, στην ερημιά, στα δάσα,νάχω κοπάδι πρόβατα, νάχω κοπάδι γίδια,κ᾿ ένα σωρό μαντρόσκυλα, νάχω και βοσκοτόπια,το καλοκαίρι στα βουνά, και τον χειμώ στους κάμπους.
  • Μποτίλια στο πέλαγο
    Τρεις βράχοι λίγα καμένα πεύκα κι ένα ρημοκλήσικαι παραπάνωτο ίδιο τοπίο αντιγραμμένο ξαναρχίζει.τρεις βράχοι σε σχήμα πύλης, σκουριασμένοιλίγα καμένα πεύκα, μαύρα και κίτρινακι ένα τετράγωνο σπιτάκι θαμμένο στον ασβέστη.και παραπάνω ακόμη πολλές φορέςτο ίδιο τοπίο ξαναρχίζει κλιμακωτάως τον ορίζοντα ως τον ουρανό που βασιλεύει....