Ελληνική Λογοτεχνία

Ελληνική Λογοτεχνία

Η Ελληνική Ποίηση και Πεζογραφία μέσα από κείμενα και άρθρα, που έχει γράψει και ερευνήσει ο Άγγελος Π. Σακκέτος , καταθέτοντας το απόσταγμα της δικής του ψυχής, έχοντας ως οδηγό τον  "Κυρ-Αλέξανδρο", την μεγάλη αυτή μορφή της Νεώτερης Ελληνικής Λογοτεχνίας, τον μεγάλο Σκιαθίτη διηγηματογράφο, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, που πίστευε πολύ στην Ελλάδα και τον Χριστό, λέγοντας με παράπονο στο προοίμιο του διηγήματός του «Λαμπριάτικος ψάλτης» τούτα τα λόγια: «Αλλά Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση εις ύψος και φανή και αυτός γίγας. Το ελληνικόν έθνος, το δούλον, αλλ’ ουδέν ήττον και το ελεύθερον, έχει και θα έχη διά παντός ανάγκην της θρησκείας του»!..
 

  • Το αηδονάκι
    Μέσα στο δάσος περπατώ κι ακούω τα πουλάκια. Κάθε κλωνί και μια φωνή, σε κάθε δένδρο μουσική χαρές και τραγουδάκια....
  • Ήθελα νάμουν τσέλιγκας
    Ήθελα νάμουν τσέλιγκας, νάμουν κ᾿ ένας σκουτέρης,να πάω να ζήσω στο μαντρί, στην ερημιά, στα δάσα,νάχω κοπάδι πρόβατα, νάχω κοπάδι γίδια,κ᾿ ένα σωρό μαντρόσκυλα, νάχω και βοσκοτόπια,το καλοκαίρι στα βουνά, και τον χειμώ στους κάμπους.
  • Μποτίλια στο πέλαγο
    Τρεις βράχοι λίγα καμένα πεύκα κι ένα ρημοκλήσικαι παραπάνωτο ίδιο τοπίο αντιγραμμένο ξαναρχίζει.τρεις βράχοι σε σχήμα πύλης, σκουριασμένοιλίγα καμένα πεύκα, μαύρα και κίτρινακι ένα τετράγωνο σπιτάκι θαμμένο στον ασβέστη.και παραπάνω ακόμη πολλές φορέςτο ίδιο τοπίο ξαναρχίζει κλιμακωτάως τον ορίζοντα ως τον ουρανό που βασιλεύει....
  • Έλα Ξανθή
    Έλα ξανθή αγάπη μου, η αρνάδα σου σε κράζειπέρα στην ακροποταμιά, στα πράσινα λειβάδια,τώρα π᾿ ο ήλιος έγειρε, που πιάνει να βραδιάζειτώρα π᾿ αρχίσαν στις βοσκές να βγαίνουν τα κοπάδια.Να δείς τ᾿ αρνάκι που πηδά τριγύρω στη βρυσούλα,και πάλι πως χαρούμενο γυρίζει στη μανούλα...
  • Η ψαρόβαρκα
    Έρχετ᾿ η ψαρόβαρκα, έρχεται ολοίσια πέρα απ᾿ τον Ασπρόπυργο κι απ᾿ τα Πετρονήσια σα νεράιδα αφρόπλαστη, νύφη φτερωτή, τη χαιδεύει ο μπάτης· μύρια πλούτη ατίμητα στην ποδιά κρατεί, ζηλευτά προικιά της...
  • Αισιοδοξία!..
    Ένα ποίημα του μεγάλου Έλληνα ποιητή, Κώστα Καρυωτάκη, ο οποίος, παρά την μεγάλη μελαγχολία στην οποία είχε περιπέσει, έγραψε το ποίημα «Αισιοδοξία». Το διαβάζουμε λοιπόν:
  • Ευαγγελισμός - Ελληνισμός
    Με μιάς ανοίγει ο ουρανός, τα σύγνεφα μεριάζουν,οι κόσμοι εμείνανε βουβοί, παράλυτοι κοιτάζουν.Μία φλόγα αστράφτει... ακούονται ψαλμοί και μελωδία...Πετάει εν᾿ άστρο... σταματά εμπρός εις τη Μαρία...«Χαίρε της λέει αειπάρθενε, ευλογημένη χαίρε! Ο Κύριός μου είναι με σε. Χαίρε Μαρία, Χαίρε!»
  • Σερενάδα στο παράθυρο του σοφού
    Σοφέ μου, το τετράσοφοπου σε φωτάει λυχνάρινάτανε, λέει, φεγγάρικαι συ είκοσι χρονώ!..
  • Το αηδόνι και το γεράκι
    Ένα κείμενο του εθνικού μας ποιητή, Διονυσίου Σολωμού, που μας θυμίζει τους άγραφους και σκληρούς ή ανελέητους νόμους του βασιλείου των πτηνών: "Καθώς το αηδόνι μιλούσε, το γεράκι χαλάρωνε το αρπακτικό νύχι του, και με το άλλο έκανε φιλικό νεύμα στο αηδόνι, που όμως τη στιγμή εκείνη ξεψύχησε».
  • Έρθης δεν έρθης...
    Ας διαβάσουμε ένα πολύ ρομαντικό ποίημα του μεγάλου Εθνικού μας Ποιητή, Κωστή Παλαμά, με τίτλο "Έρθης δεν έρθεις", αφιερωμένο ταπεινά και ανυστερόβουλα από μας στην πανέμορφη Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, Αννούλα Φλωρινιώτη, που για σήμερα διαβάζει το βιβλίο μας: "Πού βρίσκονται τα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα"!.
  • Τι έγραφε ο Παύλος Νιρβάνας για τις ερωτικές εκδικήσεις;
    «Δι' αυτό ακριβώς οι σοφώτεροι δεν περιπατούν πια επάνω-κάτω, μετά την προδοσίαν ή την εγκατάλειψιν, όπως ο μακαρίτης Bέρθερος, και δεν μελετούν μίαν εκδίκησιν. Σηκώνονται από το γεύμα, όπου εμισοτελείωσαν το φαγί των, σκουπίζουν το στόμα των με την πετσέταν, πληρώνουν και φεύγουν, ως να μη τους συνέβη τίποτε, αφίνοντες έναν άλλον ν' αποτελειώση την μερίδα των. Έτσι διασώζουν την αξιοπρέπειάν των, χωρίς να μείνουν και εντελώς ανεκδίκητοι. Διότι γνωρίζουν ότι είναι εντελώς περιττόν να εκδικήται καθένας χωριστά την αιωνίαν γυναίκα…»
  • Στο Σούνιο!..
    ...Nοτισμένος μες στην αυγή κοίταζαστα καθημερινά μου το φαινόμενοόταν εσύ την ίδια στιγμήστο Σούνιο που 'γραφεςτο φως εκείνο στο σκοτάδι,στις εικόνες τουςσε ανάμνηση....
  • Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄
    «Αναστηλώνεται ο Μωρηάς... Η Ρούμελη μουγκρίζει,Ιδρώνουν αίμα τα βουνά, το δάκρυ πλημμυρίζει.Παντού παράπονο βαθύ κι αλαλαγμοί και θρήνοι,Διαβαίνει μαύρ’ η άνοιξη Τα ρόδα μας, οι κρίνοι.Λησμονημένοι τήκονται και τα πουλιά σκιασμένα,Αφήνουν έρμη τη φωλιά και φεύγουνε στα ξένα.,,
  • Να χαίρεσαι, Ελεάνα μας!…
    Επειδή οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να εγκωμιάζουν τους άλλους Έλληνες με πολλά κοσμητικά επίθετα, ώστε να αποκτούν μεγαλύτερη αισιοδοξία στη ζωή και να στέκονται καλά στα πόδια τους απέναντι σε όποιους τους επιβουλεύονταν (εχθρούς και φίλους), έτσι κι εμείς εγκωμιάζουμε την φλογερή Ελληνίδα, Ελεάνα Παγουρά, για να δώσουμε θάρρος να συνεχίσει θριαμβευτικά τον δρόμο της καλλιτεχνικής της ζωής με σύνεση, θάρρος και αγάπη προς τον όποιο συνάνθρωπο σέβεται και εκτιμάει το σύνολο της προσφοράς της πανέμορφης Ελληνίδας τηλεπαρουσιάστριας, που αυτή τη στιγμή περνάει μια μικρή, μα πολύ μικρή και περαστική δοκιμασία!