Ελληνική Λογοτεχνία

Ελληνική Λογοτεχνία

Η Ελληνική Ποίηση και Πεζογραφία μέσα από κείμενα και άρθρα, που έχει γράψει και ερευνήσει ο Άγγελος Π. Σακκέτος , καταθέτοντας το απόσταγμα της δικής του ψυχής, έχοντας ως οδηγό τον  "Κυρ-Αλέξανδρο", την μεγάλη αυτή μορφή της Νεώτερης Ελληνικής Λογοτεχνίας, τον μεγάλο Σκιαθίτη διηγηματογράφο, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, που πίστευε πολύ στην Ελλάδα και τον Χριστό, λέγοντας με παράπονο στο προοίμιο του διηγήματός του «Λαμπριάτικος ψάλτης» τούτα τα λόγια: «Αλλά Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση εις ύψος και φανή και αυτός γίγας. Το ελληνικόν έθνος, το δούλον, αλλ’ ουδέν ήττον και το ελεύθερον, έχει και θα έχη διά παντός ανάγκην της θρησκείας του»!..
 

  • Εις την Μετάστασιν της Πανάγνου!..
    Φραγκίσκος Κολομπής. Ένας άγνωστος συγγραφέας του 18ου αιώνα. Θαμμένος κυριολεκτικά μέσα στη σκόνη του χρόνου! Τον συναντάμε στα «Άνθη Ευλαβείας. Μια μικρή συλλογή ποιημάτων και λόγων, που εκδόθηκε το 1708 στη Βενετία με κείμενα των Ελλήνων μαθητών και διδασκάλων του Φλαγγινιανού Φροντιστηρίου ή Ελληνομουσείου της ιταλικής πόλης. Κύριο θέμα έχουν την Κοίμηση της Θεοτόκου και είναι γραμμένα στην αρχαία ελληνική, στη λατινική, στην ιταλική και στη νεοελληνική γλώσσα. Μπορούμε να διαβάσουμε ένα ποίημά του; Η συνέχεια στο κείμενο που ακολουθεί!..
  • Πώς γεννήθηκε η λυρική ποίηση;
    «Η παράλληλη αυτή ύπαρξη των δύο γενών, του έπους και της λυρικής ποίησης, μαρτυρείται και από το έπος, που μας παρέχει αρκετά δείγματα λυρικής ποίησης, όπως είναι ο παιάνας που ψάλλεται προς τιμή του Απόλλωνα , το τραγούδι με το οποίο τιμούν την αδελφή του Απόλλωνα οι κοπέλες, ένας υμέναιος και οι θρήνοι για τον Πάτροκλο και τον Έκτορα. Τα δύο γένη συνυπάρχουν, αλλά προηγείται η τελειοποίηση και επομένως η επικράτηση του έπους…»
  • Μήπως πρέπει να μιλήσουμε για τον λησμονημένο συγγραφέα Χρήστο Παρμενίδη;
    Κι όμως!.. Με το φιλολογικό ψευδώνυμο Χρήστος Αναστασιάδης, ο Χρήστος Παρμενίδης (περίπου 1820-1869), έγινε γνωστός στο χώρο των γραμμάτων κυρίως ως ποιητής, ενώ επιτυχία σημείωσε και ως μεταφραστής. Αξιοσημείωτη είναι η σταδιακή πορεία που πραγματοποίησε ο συγγραφέας από την ποιητική γραφή της τεχνοτροπίας του αθηναϊκού ρομαντισμού, στο ιστορικό μυθιστόρημα Ευγενία, με ενδιάμεσους σταθμούς [και επιρροές από] απόπειρες στο χώρο του έμμετρου αφηγήματος και μεταφράσεις ιστορικών μελετών, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης τα ταξιδιωτικά του κείμενα!..
  • Ησιόδεια ποίηση!..
    Διαβάστε ένα ησιόδειο ποίημα του Παναγιώτη Πανουτσακόπουλου, ενός ανθρώπου που γνωρίζει καλά το λεξιλόγιο της ελληνικής υπαίθρου και ιδίως την ντοπιολαλιά ενός χωριού, όπως του Βεσινίου Καλαβρύτων, όπου η ομορφιά του τοπίου είναι ίσως το τελευταίο απομεινάρι των Αφροδισίων Ορέων από την εποχή του θεού Πανός, που περιέγραψε με τόση γραφικότητα η Ελληνική Μυθολογία!..
  • «Η λίμνη η αγαπημένη μου»!..
    Διαβάστε ένα υπέροχο και συνάμα συγκινητικό λογοτεχνικό άρθρο, ένα κείμενο εμπνευσμένο από την ελληνική φύση στην περιοχή του Λάδωνα ποταμού! Ένα σπουδαίο χρονογράφημα, του Ευάγγελου Κ. Χριστόπουλου, ο οποίος με τη γραφίδα του κατέγραψε την ησιόδεια και μαγευτική περιοχή, όπου η κάθε λέξη ή η κάθε φράση του μας θυμίζει τις αρχαίες νύμφες ή τον Απόλλωνα που ερωτεύτηκε την πανέμορφη νύμφη Δάφνη!..
  • Η Μάνα - γη!..
    Ένα ποίημα αφιερωμένο στα ξενιτεμένα παιδιά της Ελλάδος, που κάποια στιγμή αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν λόγω της μεγάλης οικονομικής κρίσης, αλλά η Ελληνίδα μάνα, η μάνα-γη, τα αναμένει να ξαναγυρίσουν στη αγκαλιά της!... "Είπαν πως η Ελλάδα μας ζητάει τα παιδιά της / κι η Ελληνίδα μάνα μας εσκάλισε τη γη, / τον ήλιο πάλι κοίταξε κατάματα κι αυτή / και ένα δάκρυ άφησε πάνω στην αγκαλιά της!.."
  • Τι αναφέρει στα Δώρα της Μοίρας ο συγγραφέας του 19ου αιώνα Ειρηναίος Ασώπιος;
    Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα ασχολήθηκε με την έκδοση του περιοδικού Χρυσαλλίς από το 1863 έως το 1866 και του Αττικού Ημερολογίου από το 1867 έως το 1896. Στο χώρο της λογοτεχνίας ασχολήθηκε με το χρονογράφημα, ενώ έγραψε επίσης ιστορικές πραγματείες και ευθυμογραφήματα. Μέσα από τα περιοδικά με τα οποία συνεργάστηκε, άσκησε κριτική στην ελληνική κοινωνία που έφτανε έως το σαρκασμό. Θεωρείται πρόδρομος της ελληνικής ευθυμογραφίας. Το μόνο έργο που εξέδωσε ήταν το 1903 η συλλογή χρονογραφημάτων και μελετών με τίτλο Παλαιά και Νέα σε έναν μόνο τόμο χωρίς συνέχεια…
  • Ποιος ήταν άραγε ο Τιμολέων Αμπελάς;
    Ο Τιμολέων Αμπελάς ήταν πεζογράφος και ποιητής. Γεννήθηκε στην Πάτρα αλλά έζησε πιο πολύ στην Αθήνα και στην Σύρο. Eίχε σπουδάσει και Νομικά. Ξεκίνησε γράφοντας θεατρικά έργα, αλλά η ζωή του χάνεται μέσα στους λαβυρίνθους της. Κι όμως!.. Ο Τιμολέων Αμπελάς ανήκε στο ρεύμα των καθαρολόγων της αθηναϊκής σχολής που πίστευαν πως με την ανάσταση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας θα αναβίωνε στη κοιτίδα του και το αρχαίο δράμα!..
  • Ποιος ήταν άραγε ο Στρατής Μυριβήλης;
    Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου δήλωσε ανοιχτά την αντίθεσή του προς την κομμουνιστική ιδεολογία. Υπήρξε μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Ακαδημίας Αθηνών (εκλέχτηκε το 1958 μετά από πέντε υποψηφιότητες που απορρίφθηκαν) και τιμητικό μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου Γραμμάτων και Τεχνών. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας (1940 για το Γαλάζιο βιβλίο) και το Σταυρό του Ταξιάρχη του Βασιλικού Τάγματος του Γεωργίου Α΄ (1959)…
  • Πάσχα Ρωμέϊκο!..
    «Ο μπάρμπα-Πύπης, Ιταλοκερκυραίος, απλοϊκός, Ελληνίδος μητρός. Έλλην την καρδίαν, και υφίστατο άκων ίσως, ως και τόσοι άλλοι, το άπειρον μεγαλείον και την άφατον γλυκύτητα της εκκλησίας της Ελληνικής. Εκαυχάτο ότι ο πατήρ του, όστις ήτο στρατιώτης του Ναπολέοντος Α' «είχε μεταλάβει ρωμέϊκα» όταν εκινδύνευσε ν' αποθάνη, εκβιάσας μάλιστα προς τούτο, διά τινων συστρατιωτών του, τον ιερέα τον αγαθόν. Και όμως όταν, κατόπιν τούτων, φυσικώς, του έλεγε τις: «Διατί δεν βαπτίζεσαι μπάρμπα-Πύπη;» η απάντησίς του ήτο ότι άπαξ εβαπτίσθη και ότι ευρέθη εκεί…». Διαβάστε ένα από τα ωραιότερα πασχαλινά διηγήματα του Κυρ-Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη με τίτλο: «Πάσχα Ρωμέϊκο». Αξίζει τον κόπο!...
  • Τι γράφουν μεγάλοι Έλληνες ποιητές για την Ανάσταση!..
    Με αφορμή τη σημερινή Πασχαλιά, ας θυμηθούμε ορισμένα ποιήματα που έγραψαν μεγάλοι Έλληνες Ποιητές, οι οποίοι, με τον τρόπο τους, τιμούν τη μεγάλη αυτή γιορτή της Χριστιανοσύνης!..Θυμηθείτε, για παράδειγμα, το «Πάσχα των Ελλήνων» του Άγγελου Σικελιανού. Μια ποίηση γραμμένη στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Η εκτενής αυτή ποιητική σύνθεση εκφράζει μιαν υψηλή ανάταση του λυρικού πνεύματος, που εξυμνεί τα παιδικά χρόνια του Ιησού (όταν εκείνος δεν αντιμετωπίζει ακόμη το μαρτύριο που θα του επιφυλάξει ο ενήλικος βίος του), βάζοντας εκ παραλλήλου στο προσκήνιο το σεπτό και ασκίαστο πρόσωπο της μητέρας του. Οι μορφές του Χριστού και της Μαρίας αποτελούν στο «Πάσχα των Ελλήνων» πηγή χαράς και εκ βάθρων ανανέωσης αφού συνδέονται ευθέως με τη λαμπρότητα του ελληνικού τοπίου και της ελληνικής φύσης, που βρίσκουν την έκφρασή τους στην αμεσότητα του λαϊκού, προφορικού λόγου και τις ειδυλλιακές εικόνες της δημοτικής παράδοσης!..
  • Ο Ύμνος των Προγόνων μας!..
    Διαβάστε ένα ποίημα του Γεωργίου Δροσίνη για τους αρχαίους προγόνους μας, οι οποίοι διέσπειραν παντού το ελληνικό φως! Είχε δημοσιευθεί στην «Πύρινη Ρομφαία» και το διδασκόμασταν κι εμείς παλιότερα στα δημοτικά σχολεία της Πατρίδας μας!..
  • Πόσους σπουδαίους συγγραφείς αγνοούμε άραγε;
    Εις βάρος του Σοφοκλή Καρύδη –για τον οποίο θα μιλήσουμε σήμερα- είχαν εκδοθεί τόσες καταδικαστικές αποφάσεις, ώστε, όπως έγραφε ο ίδιος, για να εκτίσει τις ποινές του «θα έπρεπε να ζήσει τρεις φοράς από εξήντα χρόνια»! Ευτυχώς οι φυλακές Γκαρμπολά, που συχνά του «πρόσφεραν φιλοξενία», βρίσκονταν πολύ κοντά στα τυπογραφεία της εφημερίδας του κι έτσι συνέχιζε το έργο του. Την επομένη μιας από τις πολλές κατασχέσεις του «Φωτός» δημοσίευσε ένα ποίημα-κόλαφο κατά των διεφθαρμένων εκπροσώπων της εξουσίας, ικανό να τον καταδικάσει ξανά!..
  • «Της Κοκκώνας το σπίτι» !..
    Διαβάστε ένα από τα σημαντικότερα διηγήματα του κυρ-Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη: «Της Κοκκώνας το σπίτι», που είναι όχι μονάχα επίκαιρο αλλά και διαχρονικό! […Τοιαύτη οικία επόμενον ήτο να γίνει κατοικητήριον των φαντασμάτων, άσυλον ίσως των βρυκολάκων, και ίσως ορμητήριον και τόπος συγκεντρώσεως των τυράννων της ώρας ταύτης, των σκαλικαντζάρων...}