Ελληνική Λογοτεχνία

Ελληνική Λογοτεχνία

Η Ελληνική Ποίηση και Πεζογραφία μέσα από κείμενα και άρθρα, που έχει γράψει και ερευνήσει ο Άγγελος Π. Σακκέτος , καταθέτοντας το απόσταγμα της δικής του ψυχής, έχοντας ως οδηγό τον  "Κυρ-Αλέξανδρο", την μεγάλη αυτή μορφή της Νεώτερης Ελληνικής Λογοτεχνίας, τον μεγάλο Σκιαθίτη διηγηματογράφο, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, που πίστευε πολύ στην Ελλάδα και τον Χριστό, λέγοντας με παράπονο στο προοίμιο του διηγήματός του «Λαμπριάτικος ψάλτης» τούτα τα λόγια: «Αλλά Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση εις ύψος και φανή και αυτός γίγας. Το ελληνικόν έθνος, το δούλον, αλλ’ ουδέν ήττον και το ελεύθερον, έχει και θα έχη διά παντός ανάγκην της θρησκείας του»!..
 

  • Να χαίρεσαι, Ελεάνα μας!…
    Επειδή οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να εγκωμιάζουν τους άλλους Έλληνες με πολλά κοσμητικά επίθετα, ώστε να αποκτούν μεγαλύτερη αισιοδοξία στη ζωή και να στέκονται καλά στα πόδια τους απέναντι σε όποιους τους επιβουλεύονταν (εχθρούς και φίλους), έτσι κι εμείς εγκωμιάζουμε την φλογερή Ελληνίδα, Ελεάνα Παγουρά, για να δώσουμε θάρρος να συνεχίσει θριαμβευτικά τον δρόμο της καλλιτεχνικής της ζωής με σύνεση, θάρρος και αγάπη προς τον όποιο συνάνθρωπο σέβεται και εκτιμάει το σύνολο της προσφοράς της πανέμορφης Ελληνίδας τηλεπαρουσιάστριας, που αυτή τη στιγμή περνάει μια μικρή, μα πολύ μικρή και περαστική δοκιμασία!
  • Στη Σάσα Μπάστα
    «…Όλοι οι φίλοι μου ζωγραφίζουνε με μαύρο χρώμαγιατί τους ρημάξατε το κόκκινογράφουνε σε συνθηματική γλώσσαγιατί η δικιά σας μόνο για γλείψιμο κάνει.Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά και σύρματαστα χέρια σας. Στο λαιμό σας.Οι φίλοι μου.»
  • Στην Ελένη Φιλίνη
    (Ένα ποίημα από τον Κωστή Παλαμά) Τα πρώτα μου χρόνια τ᾿ αξέχαστα τάζησα κοντά στ᾿ ακρογιάλι, στη θάλασσα εκεί τη ρηχή και την ήμερη, στη θάλασσα εκεί την πλατιά, τη μεγάλη...
  • Στην Όλγα Φαρμάκη
    Αγεράκι τα φτερά σου για λίγο κόψε...Φόβον έχω το γιαλό μην ανασάνει,τι εδώ πα στο φεγγαρόλουστο λιμάνιμια βαρκούλα αποκοιμήθηκεν απόψε.
  • Στη Σία Κοσιώνη
    Γύρω στο εφτάστερο τ᾿ αμάξι αμέτρητοι γιγάντων κόσμοι και θηρίων,ο Γαλαξίας, ήλιων ωκεανός, ο Ωρίων,τα Ζώδια, του Απείρου τέρατα και τρόμοι...
  • Άναυλα Eφύγαν…
    Άναυλα εφύγαν τα πουλιά...κ' εγώ τα χέρια βάνω στα Περασμένα –σα φωλιά κούφια, που εφύγαν τα πουλιά–να ζεσταθούν απάνω...
  • Τι έγραφε για την αγάπη ο Κωστής Παλαμάς;
    Πολλές φορές οι κριτικοί, στην προσπάθειά τους να μειώσουν το μεγάλο έργο των εθνικών μας ποιητών, επιχειρούν να βρουν στοιχεία που αποδεικνύουν τον ισχυρισμό τους. Κι επειδή κάποιος «άσπονδος φίλος» ρώτησε τον γράφοντα γιατί ο Παλαμάς μέσα στα έργα του δεν αναφέρεται ποτέ στην αγάπη, του απαντούμε με τα παρακάτω αποσπάσματα των επικών έργων του εθνικού μας ποιητή, όπου η αναφορά στη λέξη αγάπη γίνεται με τον πλέον επίσημο τρόπο!
  • Ακροστιχίδες για γνωστές Ελληνίδες!
    Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη. Μ’ αυτόν τον χιουμοριστικό συλλογισμό, που είναι φράση του σημερινού πρωθυπουργού, θα καταχωρίσουμε ορισμένες ποιητικές Ακροστιχίδες , που εγράφησαν από την ταπεινότητά μας σε ανύποπτο χρόνο, για να τιμήσουμε κι εμείς την Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης!.. Αβροφροσύνη γαρ!...
  • Υμνώντας τις Μούσες μου
    Το 1970, όταν ζούσα στο μαγευτικό Συράκοβο, σε μια αγροικία, που διατηρούσαν οι γονείς μου εκεί (σήμερα ο χώρος αξιοποιήθηκε από τον αδελφό μου Δημήτριο), έγραψα ένα ποιητικό έργο αφιερωμένο σε 50 περίπου Μούσες της ζωής μου. Τίτλο του έργου: "ΥΜΝΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΜΟΥΣΕΣ ΜΟΥ". Όσες γυναίκες δηλαδή με συγκίνησαν για τον ενάρετο τρόπο ζωής και σκέψης (όπως, διάφορα συγγενικά μου πρόσωπα) αλλά και για την υπέροχη ομορφιά τους (όπως ήσαν διάφορες φίλες, μεταξύ των οποίων και η δημοφιλής Ελληνίδα «Σταρ Ελλάς», Γωγώ Ατζολετάκη.
  • Το Παρίσι...
    Αντικρίζοντας την πασίγνωστη Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, Όλγα Φαρμάκη, να είναιι στο Παρίσι και να παρακολουθεί τον Πύργο του Άϊφελ, θυμήθηκα το πολύ ωραίο –και διδακτικό- ποίημα του Ορέστη Λάσκου με τίτλο «Το Παρίσι», που αξίζει τον κόπο να το διαβάσουμε:..
  • Νίκος Παπακωνσταντόπουλος: Ο άξιος εργάτης του πνεύματος!
    Ήταν ένα κατάλευκο εκκλησάκι, που με εντυπωσίασε πολύ (είναι γνωστή άλλωστε η αγάπη μου σε κάθε ξωκλήσι και αλαργινό μοναστήρι), που κάθισα και έγραψα ένα μικρό ποίημα, για να το αφιερώσω στον γνωστό λογοτέχνη. Τίτλος του ποιήματος: «Χωριό μου, χωριουδάκι μου» με υπότιτλο: «Μια μικρή κατάθεση ψυχής για ένα μικρό χωριό, που δεν το βλέπεις εύκολα στο χάρτη, αλλά που υπάρχει διάπλατο μέσα στην καρδιά και την ψυχή μας!.. Είναι το χωριό που γέννησε εργάτες της γης, αλλά και του πνεύματος και όλοι μαζί, σαν ένα μελίσσι, στήσανε την Ελλάδα στα πόδια της αμέσως μετά τον Εμφύλιο πόλεμο!..»
  • Μυστική Παράκληση...
    Επειδή κάποιοι άνθρωποι, ενδεχομένως δεν αισθάνθηκαν την πραγματική αγάπη από εμάς τους λεγόμενους ανθρώπους, και κάνουν αυτά που διαβάζουμε, ίσως για να βρουν μια διέξοδο στον εσωτερικό τους κόσμο, θα ήθελα να τους αφιερώσω ταπεινά ένα ποίημα του Κωστή Παλαμά με τίτλο: «Μυστική Παράκληση» με την ελπίδα να γίνει ένα πραγματικό βάλσαμο στην ψυχή τους, που τόσο πολύ δοκιμάζεται από την αγριότητα των καιρών!..
  • Είναι βέβαιο ότι οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται;
    Διαβάστε το παράπονο του μεγάλου Έλληνα σατιρικού μας ποιητή, Ανδρέα Λασκαράτου, όπου, όταν γκρεμίστηκε το σπίτι του από τους σεισμούς της 17ης και ιδίως της 23ης Ιανουαρίου του 1867, στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς, οι μέχρις εκείνη την στιγμή πολυπληθείς φίλοι και αναγνώστες του ποιητή … εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας από προσώπου γης!!
  • Μήπως και ο άλλος Αλέξανδρος ήταν εξίσου σημαντικός λογοτέχνης;
    Δεν ήταν μόνον ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης μεγάλος Σκιαθίτης λογοτέχνης. Ήταν και ο εξάδελφός του, Αλέξανδρος Μωραϊτίδης, ο οποίος, πολύ απλά, επισκιάστηκε από τη μεγάλη φήμη του συγγραφέα της «Φόνισσας»! Ας δούμε, λοιπόν, τι έγραφε για τον Αλέξανδρο Μωραϊτίδη, ο Βλάσσης Γαβριηλίδης, ο εκδότης της εφημερίδας «Αρόπολις», ο οποίος δικαίως χαρακτηρίστηκε από τον κόσμο της δημοσιογραφίας ως ο «πατήρ της ελληνικής δημοσιογραφίας»!...