Ελληνική Λογοτεχνία

Ελληνική Λογοτεχνία

Η Ελληνική Ποίηση και Πεζογραφία μέσα από κείμενα και άρθρα, που έχει γράψει και ερευνήσει ο Άγγελος Π. Σακκέτος , καταθέτοντας το απόσταγμα της δικής του ψυχής, έχοντας ως οδηγό τον  "Κυρ-Αλέξανδρο", την μεγάλη αυτή μορφή της Νεώτερης Ελληνικής Λογοτεχνίας, τον μεγάλο Σκιαθίτη διηγηματογράφο, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, που πίστευε πολύ στην Ελλάδα και τον Χριστό, λέγοντας με παράπονο στο προοίμιο του διηγήματός του «Λαμπριάτικος ψάλτης» τούτα τα λόγια: «Αλλά Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση εις ύψος και φανή και αυτός γίγας. Το ελληνικόν έθνος, το δούλον, αλλ’ ουδέν ήττον και το ελεύθερον, έχει και θα έχη διά παντός ανάγκην της θρησκείας του»!..
 

  • Ποιος ήταν άραγε ο Τιμολέων Αμπελάς;
    Ο Τιμολέων Αμπελάς ήταν πεζογράφος και ποιητής. Γεννήθηκε στην Πάτρα αλλά έζησε πιο πολύ στην Αθήνα και στην Σύρο. Eίχε σπουδάσει και Νομικά. Ξεκίνησε γράφοντας θεατρικά έργα, αλλά η ζωή του χάνεται μέσα στους λαβυρίνθους της. Κι όμως!.. Ο Τιμολέων Αμπελάς ανήκε στο ρεύμα των καθαρολόγων της αθηναϊκής σχολής που πίστευαν πως με την ανάσταση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας θα αναβίωνε στη κοιτίδα του και το αρχαίο δράμα!..
  • Ποιος ήταν άραγε ο Στρατής Μυριβήλης;
    Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου δήλωσε ανοιχτά την αντίθεσή του προς την κομμουνιστική ιδεολογία. Υπήρξε μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Ακαδημίας Αθηνών (εκλέχτηκε το 1958 μετά από πέντε υποψηφιότητες που απορρίφθηκαν) και τιμητικό μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου Γραμμάτων και Τεχνών. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας (1940 για το Γαλάζιο βιβλίο) και το Σταυρό του Ταξιάρχη του Βασιλικού Τάγματος του Γεωργίου Α΄ (1959)…
  • Πάσχα Ρωμέϊκο!..
    «Ο μπάρμπα-Πύπης, Ιταλοκερκυραίος, απλοϊκός, Ελληνίδος μητρός. Έλλην την καρδίαν, και υφίστατο άκων ίσως, ως και τόσοι άλλοι, το άπειρον μεγαλείον και την άφατον γλυκύτητα της εκκλησίας της Ελληνικής. Εκαυχάτο ότι ο πατήρ του, όστις ήτο στρατιώτης του Ναπολέοντος Α' «είχε μεταλάβει ρωμέϊκα» όταν εκινδύνευσε ν' αποθάνη, εκβιάσας μάλιστα προς τούτο, διά τινων συστρατιωτών του, τον ιερέα τον αγαθόν. Και όμως όταν, κατόπιν τούτων, φυσικώς, του έλεγε τις: «Διατί δεν βαπτίζεσαι μπάρμπα-Πύπη;» η απάντησίς του ήτο ότι άπαξ εβαπτίσθη και ότι ευρέθη εκεί…». Διαβάστε ένα από τα ωραιότερα πασχαλινά διηγήματα του Κυρ-Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη με τίτλο: «Πάσχα Ρωμέϊκο». Αξίζει τον κόπο!...
  • Τι γράφουν μεγάλοι Έλληνες ποιητές για την Ανάσταση!..
    Με αφορμή τη σημερινή Πασχαλιά, ας θυμηθούμε ορισμένα ποιήματα που έγραψαν μεγάλοι Έλληνες Ποιητές, οι οποίοι, με τον τρόπο τους, τιμούν τη μεγάλη αυτή γιορτή της Χριστιανοσύνης!..Θυμηθείτε, για παράδειγμα, το «Πάσχα των Ελλήνων» του Άγγελου Σικελιανού. Μια ποίηση γραμμένη στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Η εκτενής αυτή ποιητική σύνθεση εκφράζει μιαν υψηλή ανάταση του λυρικού πνεύματος, που εξυμνεί τα παιδικά χρόνια του Ιησού (όταν εκείνος δεν αντιμετωπίζει ακόμη το μαρτύριο που θα του επιφυλάξει ο ενήλικος βίος του), βάζοντας εκ παραλλήλου στο προσκήνιο το σεπτό και ασκίαστο πρόσωπο της μητέρας του. Οι μορφές του Χριστού και της Μαρίας αποτελούν στο «Πάσχα των Ελλήνων» πηγή χαράς και εκ βάθρων ανανέωσης αφού συνδέονται ευθέως με τη λαμπρότητα του ελληνικού τοπίου και της ελληνικής φύσης, που βρίσκουν την έκφρασή τους στην αμεσότητα του λαϊκού, προφορικού λόγου και τις ειδυλλιακές εικόνες της δημοτικής παράδοσης!..
  • Ο Ύμνος των Προγόνων μας!..
    Διαβάστε ένα ποίημα του Γεωργίου Δροσίνη για τους αρχαίους προγόνους μας, οι οποίοι διέσπειραν παντού το ελληνικό φως! Είχε δημοσιευθεί στην «Πύρινη Ρομφαία» και το διδασκόμασταν κι εμείς παλιότερα στα δημοτικά σχολεία της Πατρίδας μας!..
  • Πόσους σπουδαίους συγγραφείς αγνοούμε άραγε;
    Εις βάρος του Σοφοκλή Καρύδη –για τον οποίο θα μιλήσουμε σήμερα- είχαν εκδοθεί τόσες καταδικαστικές αποφάσεις, ώστε, όπως έγραφε ο ίδιος, για να εκτίσει τις ποινές του «θα έπρεπε να ζήσει τρεις φοράς από εξήντα χρόνια»! Ευτυχώς οι φυλακές Γκαρμπολά, που συχνά του «πρόσφεραν φιλοξενία», βρίσκονταν πολύ κοντά στα τυπογραφεία της εφημερίδας του κι έτσι συνέχιζε το έργο του. Την επομένη μιας από τις πολλές κατασχέσεις του «Φωτός» δημοσίευσε ένα ποίημα-κόλαφο κατά των διεφθαρμένων εκπροσώπων της εξουσίας, ικανό να τον καταδικάσει ξανά!..
  • «Της Κοκκώνας το σπίτι» !..
    Διαβάστε ένα από τα σημαντικότερα διηγήματα του κυρ-Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη: «Της Κοκκώνας το σπίτι», που είναι όχι μονάχα επίκαιρο αλλά και διαχρονικό! […Τοιαύτη οικία επόμενον ήτο να γίνει κατοικητήριον των φαντασμάτων, άσυλον ίσως των βρυκολάκων, και ίσως ορμητήριον και τόπος συγκεντρώσεως των τυράννων της ώρας ταύτης, των σκαλικαντζάρων...}
  • Χριστουγεννιάτικα ποιήματα μεγάλων Ελλήνων ποιητών!..
    Το έχουμε γράψει πολλές φορές: Χαίρεσαι, συγκινείσαι και απολαμβάνεις κάθε φορά που οι Έλληνες ποιητές και διηγηματογράφοι του παρελθόντος αιώνος γράφουν κάτι για τα Χριστούγεννα! Είναι εκείνη η μέθεξη, που μετουσιώνει την γραφή σε ποίηση και την ποίηση σε ύμνο! Παλαμάς και Παπαδιαμάντης, Δροσίνης και Καρκαβίτσας, άνθρωποι της στεριάς και της θάλασσας, του βουνού και του κάμπου, δίνουν μια νότα δροσιάς, ελπίδας και αισιοδοξίας στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε!.. Ας διαβάσουμε, λοιπόν, ορισμένα χριστουγεννιάτικα ποιήματα:
  • Στο Χριστό στο Κάστρο
    «Ούτως ωμίλησεν ο παπα-Φραγκούλης ο Σακελλάριος, αφού έκαμε την ευχαριστίαν του εξ οσπρίων και ελαιών οικογενειακού δείπνου, την εσπέραν της 23ης Δεκεμβρίου του έτους 186… Παρόντες ήσαν, πλην της παπαδιάς, των δυο αγάμων θυγατέρων και του δωδεκαετούς υιού, ο γείτονας ο Πανάγος ο μαραγκός, πεντηκοντούτης, οικογενειάρχης, αναβάς διά να είπη μίαν καλησπέραν και να πιή μίαν ρακιά, κατά το σύνηθες, εις το παπαδόσπιτο• κι η θειά το Μαλαμώ η Καναλάκαινα, μεμακρυσμένη συγγενής, ελθούσα διά να φέρη την προσφοράν της, χήρα εξηκοντούτις, ευλαβής, πρόθυμος να τρέχη εις όλας τάς λειτουργίας και να υπηρετή δωρεάν εις τους ναούς και τα εξωκκλήσια…»
  • Τα Χριστούγεννα του Τεμπέλη
    «'Ηρχετο πολλάκις της ημέρας η γριά - Βασίλω, πτωχή, έρημη και ξένη στα ξένα, ήτις δεν είχε προλήψεις κι έπινε φανερά το ρούμι της. Ήρχετο και η κυρά-Κώσταινα η Κλησάρισσα, ήτις εβοηθούσε το κατά δύναμιν εις την εκκλησίανμ ισταμένη πλησίον του μανουαλίου, δια να κολλά τα κεριά, και όσας πεντάρας έπαιρνε την Κυριακήν, όλας τας έπινε, μετ' ευσυνειδήτου ακριβείας, την Δευτέραν, Τρίτην και Τετάρτην. Ήρχετο κι η Στρατίνα, νοικοκυρά με δύο σπίτια, οπού εφώναζεν εις την αυλόπορταν, εις τον δρόμον και εις το καπηλείον όλα τα μυστικά της, δηλ. τα μυστικά των άλλων, και μέρος μεν αυτών έμενον εις την αυλήν, μέρος δε έπιπτον εις το καπηλείον, και τα περισσότερα εχύνοντο εις τον δρόμον, κι εξενομάτιζε τον κόσμον, ποία νοικάρισσα της καθυστερεί δύο νοίκια, ποίος οφειλέτης της χρεωστεί τον τόκον, ποία γειτόνισσα της επήρεν ένα είδος, δανεικόν κι αγύριστον…»
  • Τα Χριστούγεννα του Παπαδιαμάντη!..
    Επειδή σε λίγες μέρες έρχονται Χριστούγεννα και όλοι σχεδόν οι Έλληνες θα εορτάσουν το γεγονός με τον δικό τους τρόπο, καλό θα ήταν να θυμηθούμε κάποια διηγήματα που έχουν γράψει για τα Χριστούγεννα μεγάλοι Έλληνες συγγραφείς και διηγηματογράφοι, όπως ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο Ανδρέας Καρκαβίτσας και διάφοροι άλλοι. Σήμερα θα διαβάσουμε «Τα Χριστούγεννα του Παπαδιαμάντη», δια χειρός Κώστα Βάρναλη!..
  • Μήπως λησμονήσαμε τον Έλληνα ποιητή Στέλιο Σπεράντσα;
    Ο Στέλιος Σπεράντζας (1888-1962) υπήρξε γιατρός, ποιητής και πεζογράφος. Γεννήθηκε στη Σμύρνη και πέθανε στην Αθήνα. Σπούδασε ιατρική και το 1933 έγινε καθηγητής της ορθοδοντικής στο πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έγραψε πολλά παιδικά διηγήματα, ποιήματα, θεατρικά έργα κ.ά., όπως τα έργα «Συμφωνίες», «Ψηφιδωτά», «Γαλάζιες ρίμες», «Παιδικές ψυχές», «Ακακίες», «Μικρές φωνές», «Όμορφος κόσμος» κ.ά. Τιμήθηκε με το αργυρό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών. Ας διαβάσουμε το βιογραφικό του σημείωμα και ένα χαρακτηριστικό του ποίημα το «Μικρό Χωριό»!..
  • Τι έχουμε μάθει για το θρυλικό Έπος Βασίλειος Διγενής Ακρίτας;
    Σε διάφορα βιβλία εξιστορούνται τα καταπληκτικά κατορθώματα του Διγενή, ο οποίος από τα πρώτα χρόνια της ζωής του δείχνει υπερφυσική δύναμη. Παντρεύεται την κόρη του Δούκα Ευδοκία και φεύγει μαζί της «εις τας άκρας» (τα σύνορα), όπου γίνεται «ακρίτης». Σκοτώνει τον δράκο που επιβουλεύεται την Ευδοκία, νικάει τριακόσιους απελάτες που προσπαθούν να την απαγάγουν, νικάει την ως τότε ανίκητη αμαζόνα Μαξιμώ και πεθαίνει στο πολυτελέστατο παλάτι που είχε χτίσει στον Ευφράτη σε ηλικία τριάντα τριών ετών, όσα τα χρόνια του Μεγαλέξαντρου και του Χριστού!..
  • Ο Μικρός Τσολιάς!..
    Με αφορμή το γεγονός ότι σήμερα στη Θεσσαλονίκη, όπου έγινε η μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, πρωταγωνιστής ήταν ένας μικρός τσολιάς, ντυμένος με φουστανέλα και τσαρούχια, περπατούσε περήφανος και δεν έχανε ευκαιρία για φωτογραφίες (μάλιστα το στυλ ολοκληρωνόταν με ένα ζωγραφισμένο μουστάκι, αλλά και με μία γκλίτσα και η παρουσία του μικρού δεν πέρασε απαρατήρητη από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Πάνο Καμμένο) θα ήθελα να του αφιερώσω το ποίημά μου «Ο Μικρός Τσολιάς»!... Διαβάστε το!..