Ελληνική Λογοτεχνία

Ελληνική Λογοτεχνία

Η Ελληνική Ποίηση και Πεζογραφία μέσα από κείμενα και άρθρα, που έχει γράψει και ερευνήσει ο Άγγελος Π. Σακκέτος , καταθέτοντας το απόσταγμα της δικής του ψυχής, έχοντας ως οδηγό τον  "Κυρ-Αλέξανδρο", την μεγάλη αυτή μορφή της Νεώτερης Ελληνικής Λογοτεχνίας, τον μεγάλο Σκιαθίτη διηγηματογράφο, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, που πίστευε πολύ στην Ελλάδα και τον Χριστό, λέγοντας με παράπονο στο προοίμιο του διηγήματός του «Λαμπριάτικος ψάλτης» τούτα τα λόγια: «Αλλά Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση εις ύψος και φανή και αυτός γίγας. Το ελληνικόν έθνος, το δούλον, αλλ’ ουδέν ήττον και το ελεύθερον, έχει και θα έχη διά παντός ανάγκην της θρησκείας του»!..
 

  • Ο Κωστής Παλαμάς και οι ύμνοι του προς τη Γυναίκα!..
    «Ώ Πηνελόπη, αγρύπνησα, 'τί μου είχες γίνει ταίρι,τη νύχτα ενός εξάμετρου μάς φώτιζε τ' αστέρι,γυναίκα, λύρα, και τα δυο κυρίαρχα, τόσο ωραία!Όσο δεν είταν τρομερό το τόξο σου, Oδυσσέα!» (Από το «K' έχω από σας μια δόξα να ζητήσω», Eρμής 2001)
  • Ο Αδαμάντιος Κοραής είχε γράψει δικό του … «Θούριο»;
    Διαβάστε πώς ο μεγάλος δάσκαλος του Γένους μας εμψυχώνει τους Έλληνες της Αφρικής οι οποίοι καταδυναστεύονταν από τους Οθωμανούς και ο Αδαμάντιος Κοραής με το ποιητικό του έργο «Άσμα Πολεμιστήριον» δίνει δύναμη και κουράγιο στους αδελφούς μας Έλληνες της "Μαύρης Ηπείρου"!..
  • Ο Θάνατος των Αρχαίων
    Η φλογερή ποιητική ματιά του Κωστή Παλαμά για τα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα, που φυγαδεύτηκαν με καραβιές ολόκληρες από την κατεστραμμένη Κωνσταντινούπολη στη Δύση, όπως ακριβώς παρουσιάζονται μέσα από το μνημειώδες έργο του «Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»!..
  • «Ας φρόντιζαν»!..
    Ένα επίκαιρο (συμβολικό, θα λέγαμε) ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη, του οποίου το μήνυμα φθάνει και σε ορισμένους πολιτικούς της Ελλάδος, οι οποίοι, με την πολιτική που ακολούθησαν, πτώχευσαν τη Χώρα μας, με ανέστιους και πένητες πολίτες, αλλά οι οποίοι, με τις χθεσινές εθνικές εκλογές, έλαβαν το δικό τους ηχηρό μήνυμα από τον ελληνικό λαό!.. «Ας φρόντιζαν», λοιπόν!...
  • Παιδική Πασχαλιά!..
    Ένα ακόμη υπέροχο διήγημα του αγίου των Ελληνικών Γραμμάτων, Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, ο οποίος μάς μεταλαμπαδεύει, σαν το Άγιο Φως του Αγίου Τάφου, το δικό του ανέσπερο φως των εθνικοθρησκευτικών παραδόσεων της φυλής μας!...
  • Στο ξωκλήσι του Άη-Γιάννη του Θεολόγου!..
    Δυο χαρακτηριστικά κείμενα από έναν επισκέπτη του γενεθλίου τόπου του γράφοντος, όπως είναι ο γνωστός και καταξιωμένος Έλληνας λόγιος κ. Νίκος Παπακωνσταντόπουλος, από το Λειβάρτζι Καλαβρύτων, ο οποίος, σαν «σταυραδέλφι» του Αγώνα, θέλησε να πάει να βάλει ένα κεράκι εκεί που ο συντάκτης αυτών των γραμμών είδε για πρώτη φορά το φως του ηλίου!... Το «ευχαριστώ» και η «ευγνωμοσύνη» είναι τα ελάχιστα που μπορώ να πω αυτή τη στιγμή!.. Είναι και τα δάκρυα, βλέπετε, που δεν μάς αφήνουν να πούμε εκείνα που αισθανόμαστε για έναν στρατοκόπο της ελληνικής μας παράδοσης και άοκνο εργάτη της ελληνικής γραμματείας, όπως είναι ο παραπάνω επισκέπτης!..
  • Πού είσαι πνεύμα των μικρών, των παιδικών μας χρόνων!..
    Ένα ποίημα αφιερωμένο σ’ ένα ... χάλασμα, σε ένα ερείπιο «πεταμένο» στις σελίδες των παιδικών αναμνήσεων του όποιου ταξιδιώτη ή κουρασμένου στρατοκόπου, που όταν το αντικρίζει δακρύζει από νοσταλγικές αναμνήσεις και λαχταρά να ξαναδεί τη εποχή των παιδικών του χρόνων!...
  • Ο γανωματής!..
    Γανωματή τι προσπερνάς χαλκώματα θα δώσω, θέλω τη νύχτα που περνάς ποτέ να μη προδώσω, όλα αυτά τα ασημικά, κι όλους τους τεντζερέδες, χάλκινη χύτρα να γινούν για νάρχονται οι γλεντζέδες!..Γανωματή μου, στάσου εδώ, μη πας στο χαλκουργείο κι ας έχεις χρωματάδικο καλό σαν χειρουργείο, είσαι καλός χαλκωματάς και χαλκουργός της πιάτσας, φιλότιμος είσαι και συ κι όχι παιδί της κλάψας!
  • Τι λένε οι Έλληνες ποιητές για την Παναγία;
    Ένα απάνθισμα ποιητικών κειμένων, αλιευμένων μέσα από την Νεοελληνική Γραμματεία, έτσι όπως ακριβώς δημοσιεύθηκε στο περίφημο λογοτεχνικό περιοδικό «Ελληνική Δημιουργία», αριθμός τεύχους 61, του έτους 1950, το οποίο αναφέρεται στο θείο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου, της Αειπαρθένου Μαρίας, της Παναγίας των Ελλήνων!
  • Ο καλαθάς!..
    Έπλεξα καλάθια ωραία, έπλεξα καλάθια ακέρια δυο καλάθια από ιτιά κι από λυγαριά σού φτιάχνω!.. Την καλάθα θα σου δώσω, τα παράπονα να βάζεις στο μεγάλο το καλάθι κι ύστερα ν’ αναστενάζεις μα αν το καλαθάκι θέλεις, ή παιδάκι αγνό θα είσαι ή σε μάρανε η καρδιά! --Πάρε ένα καλάθι, φίλε!..
  • Ο αρκουδιάρης!..
    Βάρα μου το ντέφι, γύφτο, βάρα το και μη μιλάς, κάθε ντέρτι στη καρδιά μου, σαν μαχαίρι με τρυπάει και κανείς δε μου μιλάει στην απέραντη ερημιά… Βάρα μου, το ντέφι, γύφτο, βάρα το και μη γελάς, κάπου φώλιασε ο πόνος και το καραβάνι πάλι για τον ξένο τόπο πάει κει που χαίρεται η ανθρωπιά!..
  • Έρχονται τα Χριστούγεννα…
    Έρχονται τα Χριστούγεννα!.. Χριστέ μου πού θα είσαι; Θα είσαι εκεί στη Βηθλεέμ στους λιγοστούς ανθρώπους, που προσκυνούν τη Φάτνη Σου εκεί στους Άγιους Τόπους, ή μήπως δεν θα γεννηθείς άρα θα προσποιείσαι;
  • Στο χωριό μας που δεν είναι κι ομορφότερο στην πλάση…
    «Κάτω στὰ Βουρλίδικα, καθὼς κατηφορίζεις ἀπὸ τίς Βίγλες, ἀνάμεσα Πλατάνου καὶ Πετράλωνα, σιμὰ στῆς Γανωτίνας τὸν Μύλον, ἐκεῖ κατεβαίνει τὸ ῥεῦμα, χείμαῤῥος, νᾶμα, δρόσος καὶ ἴαμα, ἀπὸ τὰ ὄρη τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖ εὐφροσύνη ὀρνέων, ἐπαύλεις Σειρήνων, καὶ καλάμη καὶ χλόη· ἐκεῖ τὸ ὄμμα ἀπολαύει γωνίαν παραδείσου, καὶ ἡ ψυχὴ δροσίζεται ὡς σώφρων Ἄννα, κινοῦσα τὰ χείλη εἰς προσευχήν, χωρὶς ν᾿ ἀκούεται ἡ φωνή της, φωνὴ μυστηριωδῶς ψιθυρίζουσα εἰς τὴν καρδίαν: «Σὺ ἐποίησας πάντα τὰ ὡραῖα τῆς γῆς, θέρος καὶ ἔαρ, σὺ ἔπλασας αὐτά» (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Τ’ αερικό στο δένδρο).
  • Θέλω να χτίσω ένα σπιτάκι...
    Η συγκίνηση που νιώθει κανείς όταν διαβάζει το ποίημα του Κωστή Παλαμά: «Θέλω να χτίσω ένα σπιτάκι», αφού ο κάθε στίχος ή η κάθε ρίμα του δονεί συνθέμελα την ψυχή του ανθρώπου, όπως της ταπεινότητάς μας, όταν αντικρίζει το ταπεινό σπιτάκι που γεννήθηκε (πάνω φωτογραφία) και τώρα, όπως λέει ο ποιητής: «στοιχειό είναι και με προσκαλεί, ψυχή και με προσμένει»!..