Ελληνική Λογοτεχνία

Ελληνική Λογοτεχνία

Η Ελληνική Ποίηση και Πεζογραφία μέσα από κείμενα και άρθρα, που έχει γράψει και ερευνήσει ο Άγγελος Π. Σακκέτος , καταθέτοντας το απόσταγμα της δικής του ψυχής, έχοντας ως οδηγό τον  "Κυρ-Αλέξανδρο", την μεγάλη αυτή μορφή της Νεώτερης Ελληνικής Λογοτεχνίας, τον μεγάλο Σκιαθίτη διηγηματογράφο, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, που πίστευε πολύ στην Ελλάδα και τον Χριστό, λέγοντας με παράπονο στο προοίμιο του διηγήματός του «Λαμπριάτικος ψάλτης» τούτα τα λόγια: «Αλλά Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση εις ύψος και φανή και αυτός γίγας. Το ελληνικόν έθνος, το δούλον, αλλ’ ουδέν ήττον και το ελεύθερον, έχει και θα έχη διά παντός ανάγκην της θρησκείας του»!..
 

  • «Ρεμβασμός του Δεκαπενταύγουστου»!..
    Το εκπληκτικό διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε στις 15 Αυγούστου 1906 στο τεύχος 141-142 του δεκαπενθήμερου φιλολογικού περιοδικού Παναθήναια! Ο «Άγιος των Γραμμάτων» εστιάζει το θέμα του στο εκκλησάκι της Παναγίας της Πρέκλας στη Σκιάθο. Στο προαύλιο του ναϊσκου υπάρχει μια μικρή προχειροκτισμένη καλύβα, όπου ζει σαν καλόγηρος ένας πρώην άρχοντας του τόπου, ο Φραγκούλης Κ. Φραγκούλας, που αναπολεί τις καλές και κακές στιγμές της ζωής του!.. Διαβάστε το κείμενο!..
  • Τι έλεγε ο Γιώργος Σεφέρης για την γλώσσα στην ποίησή μας;
    «Εδώ στις χώρες του Μεγαλέξαντρου είταν αναπόφευκτο να θυμηθώ το θρυλικό βασιλέα και το λόγο του, καθώς τον μνημονεύει η περιώνυμη «φυλλάδα»: «των βασιλέων τα δώρα πάντοτε πολλά πρέπει να είναι». Μου εκάματε ένα βασιλικό δώρο, σεις που κρατάτε τα φώτα της σοφίας σ' αυτό το σύνορο. Είναι η μεγαλύτερη τιμή που κάνει η πατρίδα στο έργο μιας αρκετά σπαταλημένης ανθρώπινης ζωής. Θα ήταν υπερβολή και ανακρίβεια αν ενόμιζα πως η τιμή ανήκει μόνο σ' εμένα και όχι σ' όλους εκείνους που με βοήθησαν να κάμω το πράγμα που τιμάτε. Στην ίδια «φυλλάδα» υπάρχει ένας άλλος λόγος ακόμη: Όταν ο Αριστοτέλης ρώτησε τον Αλέξαντρο : «το μάλαμα και τον πλούτο οπού επήρε από όλον τον κόσμο πού τον έχει;», εκείνος αποκρίθηκε: «οι ηγαπημένοι μου συντρόφοι και ο λαός είναι το μάλαμα και ο πλούτος μου». Οι ηγαπημένοι μου συντρόφοι και ο λαός? αυτοί μου έδωσαν το πολυτιμότερο που έχω, κι αυτούς τιμάτε σήμερα. Σας ευχαριστώ.»!..
  • «Παιδική Πασχαλιά»!..
    Ένα από τα ωραιότερα παιδικά πασχαλινά διηγήματα του μεγάλου Σκιαθίτη διηγηματογράφου μας, του Κυρ-Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, γυρίζοντάς μας δεκαετίες πίσω, τότε που εμείς σαν ελληνόπουλα διαβάζαμε παρόμοια διηγήματα, που δεν είχαν να κάνουν με άλλα πράγματα, που δεν είχαν σχέση με την παιδική αθωότητα και αδολία μας!.. Διαβάστε το κείμενο!.. Αξίζει τον κόπο!... Παπαδιαμάντης είναι αυτός!...
  • Εκείνο το βράδυ που περνούσε ο Επιτάφιος!...
    Διαβάστε ένα απόσπασμα από το συγκλονιστικό έργο του Κωστή Παλαμά: «Ο θάνατος του παλληκαριού», όπου ένα ατύχημα το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, που θα περνούσε ο Επιτάφιος, στάθηκε ικανό να εμπνεύσει τον μεγάλο Έλληνα ποιητή και πεζογράφο μας!.. Πρόκειται για ένα έργο-σταθμός στην πεζογραφική δεινότητα του Κωστή Παλαμά ο οποίος δεν μας συγκλονίζει μόνο με την Ποίηση, αλλά και με την Πεζογραφία!..
  • Οι Επιτάφιοι των Ποιητών!..
    Διαβάστε μια ένα μικρό απάνθισμα Ελλήνων ποιητών, που έγραψαν για τον «Επιτάφιο» είτε γιατί άντλησαν το θέμα τους μέσα από τη βιοπάλη των ανθρώπων της καθημερινότητας, είτε γιατί τους συγκίνησε το θρησκευτικό στοιχείο του Επιταφίου κατά την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, όπως είναι η Μεγάλη Παρασκευή!...
  • Τα Χριστούγεννα, η ελληνική γλώσσα και ο Παπαδιαμάντης!..
    «…Καὶ κατὰ τὴν ἔννοιαν καὶ κατὰ τὴν γλώσσαν τὰ ἀνωτέρω παρατεθέντα ἀποσπάσματα, ἀδιστάκτως φρονῶ, ὅτι εἶναι ἐκ τῶν ὡραιοτέρων λεκτικῶν καλλιτεχνημάτων πάσης ἐποχῆς, καὶ τὸ λέγω χάριν ἐκείνων ἐκ τῶν ἡμετέρων, ὅσοι ἐκ προκαταλήψεως νομίζουσιν ὅτι δὲν ἐγράφοντο Ἑλληνικά, κατὰ τὸν Ζ' καὶ Η' αἰώνα, ὑποθέτοντες καλοκαγάθως, ὅτι τὰ παρ’ ἠμῶν τῶν σημερινῶν γραφόμενα εἶναι Ἑλληνικά, καὶ ὅτι θ’ ἀναγνωσθώσι ποτὲ ὡς Ἑλληνικὰ ὑπὸ τῶν ἐπιγιγνομένων.»
  • Ο Φώτης Κόντογλου και η Παραμονή Χριστουγέννων!...
    «Κρύο τάντανο ἔκανε, παραμονὴ Χριστούγεννα. Ὁ ἀγέρας σὰ νά ῾τανε κρύα φωτιὰ κι ἔκαιγε. Μὰ ὁ κόσμος ἤτανε χαρούμενος, γεμάτος κέφι. Εἶχε βραδιάσει κι ἀνάψανε τὰ φανάρια μὲ τὸ πετρόλαδο. Τὰ μαγαζιὰ στὸ τσαρσὶ φεγγοβολούσανε, γεμάτα ἀπ᾿ ὅλα τὰ καλά. Ὁ κόσμος μπαινόβγαινε καὶ ψώνιζε· ἀπὸ τό ῾να τὸ μαγαζὶ ἔβγαινε, στ᾿ ἄλλο ἔμπαινε. Κι ὅλοι χαιρετιόντανε καὶ κουβεντιάζανε μὲ γέλια, μὲ χαρές…»
  • Τι είχε γράψει για τον «Δωδεκάλογο του Γύφτου» ο Ίων Δραγούμης;
    «… Και καρτέραγε τον Τούρκο να την πάρη… Δείχνει όλη την εξάντληση της Πόλης. Δεν είχε πια τη δύναμη να θέλει τίποτα. Ο «Δουλευτής» είναι πολύ δυνατό. Η «Αγάπη» δεν εξαντλεί όλο το βάθος κι όλο το πάθος της αγάπης, ίσως επειδή την έχει από καιρό ξεπεράσει ο Γύφτος. Αλλά είναι γιομάτο ιδέες χτυπητές. Και τους «Θεούς» τους έχει ξεπεράσει ο Γύφτος, όχι όμως και τους «Αρχαίους». Ο «Θάνατος των αρχαίων», το πέρασμα κείνο των ειδώλων, είναι θαυμάσιο... »
  • Ο σημαντικός λόγος του Οδυσσέα Ελύτη κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας!...
    Διαβάστε ποιος ήταν ο Οδυσσέας Ελύτης και τον ιστορικό λόγο τον οποίον εκφώνησε στη Σουηδική Ακαδημία κατά την παραλαβή του Νόμπελ Λογοτεχνίας!...
  • Το Βραβείο Νόμπελ και ο Γεώργιος Σεφέρης!
    Επειδή σαν σήμερα το 1963 παρέλαβε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας ο Έλληνας ποιητής Γεώργιος Σεφέρης, ας διαβάσουμε τι είναι τα Βραβεία Νόμπελ και τι είπε στη Σουηδική Ακαδημία ο Γιώργος Σεφέρης κατά την παραλαβή του Βραβείου Νόμπελ!
  • Σπουργίτια στο χιόνι!..
    Σήμερα, που οι άνθρωποι χάσαμε τον προσανατολισμό μας και περπατάμε πάνω στον κουρασμένο φλοιό της γης σαν κινούμενα αγάλματα (χωρίς καρδιά, χωρίς ψυχή και χωρίς αισθήματα), χωρίς να ενδιαφερόμαστε ο ένας για τον άλλον, ας διδαχτούμε τουλάχιστον από τις επισκέψεις των σπουργιτιών στα σπίτια μας, όπως τότε που διαβάζαμε ένα συγκινητικό διήγημα του Ιωάννου Κονδυλάκη στο «Αναγνωστικό» της Τετάρτης Τάξεως του Δημοτικού Σχολείου του 1959!...
  • Τι θα έγραφε αν ζούσε σήμερα ο Βοκκάκιος;
    Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, τον 19ο αιώνα υπήρχε μια μυστική εταιρεία νέων Άγγλων ζωγράφων, ποιητών και κριτικών που ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1848, γοητευμένοι από τις ρομαντικές φαντασιώσεις, ανακαλύπτουν στον ύστερο Μεσαίωνα και στις Γραφές εικονογραφικά θέματα και εμπνέονται από τα έργα των τριών μεγάλων Φλωρεντινών, του Πετράρχη, του Δάντη και του Βοκκάκιου. Αλήθεια, αν ζούσε σήμερα ο Βοκκάκιος τι θα έγραφε στο «Δεκαήμερό» του;
  • Ο κρίνος του Ολύμπου!..
    Ένα μικρό συμβολικό ποιητικό αφιέρωμα, μια ταπεινή ακροστιχίδα στους ανθρώπους, που εορτάζουν σήμερα, της Αγίας Αικατερίνης, οι οποίοι πολλές φορές με ένα πέρασμά τους σου γεμίζουν με παρηγοριά, ελπίδα και αισιοδοξία την ψυχή, αφού η ζωή μας έχει κάνει τις σκεπές των σπιτιών τόσο κοντά, αλλά τις καρδιές των ανθρώπων τόσο μακριά!..
  • Στον άγνωστο παπά των Ελλήνων!..
    Επειδή τελευταία η Εκκλησία μας βάλλεται πανταχόθεν και κυρίως οι ιερωμένοι μας, όπως οι παπαδιαμάντειοι παπάδες των χωριών μας, ας θυμηθούμε ένα κείμενο που είχε γράψει ο Π. Πετιμεζάς, έτσι όπως ακριβώς δημοσιεύεται στο περιοδικό «Η Ζωή του Παιδιού», το 1990: