Αναμνήσεις!...

Αναμνήσεις!...

Θύμησες και αναμνήσεις!... Αναμνήσεις και βιώματα!.. Νοσταλγικές ιστορίες, που φαντάζουν σήμερα σαν παραμύθι!.. Εκπληκτικές εμπειρίες και διηγήματα ή αφηγήσεις από διάφορους ανθρώπους, που έζησα ή γνώρισα στο διάβα της ζωής μου!.. Όλα εκείνα τα νοσταλγικά γεγονότα, που πέρασαν από τη φτωχική μου ζωή, ιδίως στο χωριό μου το Βεσίνι Καλαβρύτων, όπου ο γράφων πέρασε τα 20 πρώτα χρόνια της ζωής του, πολλές φορές μέσα στο σπίτι που γεννήθηκε και φαίνεται στη φωτογραφία μας, καρτερώντας κι αυτό, "παντέρημο και μόνο", που λέει ο ποιητής, να το ξαναεπισκεφτώ για να καταγράψω ό,τι άλλο λησμόνησα εκείνα τα "άγουρα χρόνια" της παιδικής ή εφηβικής μου ζωής!..

  • Η 1η Μάρτη των παιδικών μας χρόνων!..
    Μόλις φορούσαμε την ασπροκόκκινη κλωστή, είτε γιατί είχαμε υποβληθεί στη γοητεία των παραμυθιών, είτε γιατί το πιστεύαμε ακράδαντα μέσα στην νεανική ψυχή μας, αισθανόμασταν σαν οπλισμένοι γίγαντες! Παλεύαμε με τα θεριά όχι στα μαρμαρένια, αλλά στα πέτρινα αλώνια του χωριού, που με τόση επιδεξιότητα φωτογράφισε ο φίλος μου ο Χρήστος Δάμπασης σε όλες τις πτυχές της ομορφιάς του Βεσινίου! Θαρρούσαμε πως αποκτούσαμε κυκλώπειες δυνάμεις, σαν αυτά που υπάρχουν ακόμη και σήμερα σε μερικά όμορα χωριά με τα κυκλώπεια τείχη, όπου ανώτερες φυσικές δυνάμεις ανύψωναν τις τεράστιες τετράγωνες πέτρες στα χρόνια των αρχαίων προγόνων μας!..
  • Η χαρμολύπη των μαθητικών μας χρόνων!..
    Θύμησες και αναμνήσεις!.. Μια κατάθεση ψυχής και καρδιάς!... Ένα χρονογράφημα-ντοκουμέντο, έτσι όπως βιώσαμε μερικές φορές τα μαθητικά μας χρόνια, καθώς η κάθε στιγμή της παιδικής μας ζωής ήταν ορισμένες φορές μια χαρμολύπη, αφού αυτά που βιώναμε ήταν πρωτόγνωρα για την άδολη μαθητική μας ματιά!..
  • Μια κατάθεση ψυχής και καρδιάς!..
    Η βροχή δεν έλεγε να σταματήσει, το ένα ουίσκι έφερνε το άλλο, κάποια στιγμή αρχίζει και δεύτερο χαλάζι, οπότε εκ των πραγμάτων αναβάλαμε την επίσκεψή μας για εκείνο το βράδυ στο καμαρίνι της Καίτης Κριτσωτάκη! (Μεταξύ μας, ήταν και μια σκόπιμη δική μου κωλυσιεργία, για να μπορέσω την επόμενη φορά να της προσφέρω μαζί με τα πανέμορφα λουλούδια κι ένα πανέμορφο πνευματικό δώρο, στο οποίο υπήρχε πάντα ένα πρωτότυπο ρητό, όπως της Καίτης Κριτσωτάκη: «Όταν ο θεός ήθελε να δει τι σημαίνει ομορφιά, έριξε μια ματιά στο πρόσωπο της Καίτης!...»
  • Οι καλικάντζαροι και το λαγήνι!..
    Μια κατάθεση καρδιάς!.. Μια κατάθεση ψυχής!.. Μια κατάθεση αλήθειας για κάποια παιδικά Χριστούγεννα, στο χωριό μας το Βεσίνι Καλαβρύτων, τότε που η ματιά μας ήταν άδολη και όλος ο κόσμος που βλέπαμε γύρω μας ήταν μυθικός και μαγεμένος, όπως ακριβώς τον έβλεπε ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός με τη δική του ματιά: «Όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος»!..
  • Τα Χριστούγεννα μιας άλλης εποχής!..
    Παρακολουθώντας τα έντονα χριστουγεννιάτικα χρώματα που δίνουν στις μέρες μας όλα τα καταστήματα χριστουγεννιάτικων δώρων (π.χ. το Χριστουγεννιάτικο Bazzar του Health Laser Center, όπου και η παραπάνω φωτογραφία) , ο νους μας ανέτρεξε στα παιδικά μας χρόνια, τότε που περίσσευαν δύο πράγματα από τους ανθρώπους: Η φτώχεια και η αγάπη!.. Διαβάστε το παρακάτω χρονογράφημα. Ίσως και να συγκινηθεί κανείς!..
  • «Κλαίνε ποτέ οι Στρατηγοί;»
    Τα τζιτζίκια δεν σταματούσαν καθόλου. Και ο καφτερός ήλιος (αν και πλησίαζε το Φθινόπωρο) έκανε τους χωρικούς να ιδρώνουν πιο πολύ αφού η αγωνία τους είχε φθάσει στο κατακόρυφο. Άλλος ανέβαινε στους βράχους, μήπως και δει γρηγορότερα το αυτοκίνητο που θα μετέφερε τον μπάρμπα – Θόδωρο, άλλος έστηνε το αυτί του, μπας και ακούσει το….βουητό του, άλλος κοίταζε ψηλά, μήπως και τα θεόπουλα με το πέταγμά τους δεν αφήνουν το κορνάρισμα να διαπεράσει την ατμόσφαιρα και άλλοι (οι πιο πολλοί) είχαν βγει στο δημόσιο δρόμο και δεν άφηναν τα πρόβατα να περάσουν μήπως και….ενοχλήσουν τα αυτοκίνητα!
  • Εκείνο το πρωϊνό της 8ης Ιουλίου 1975…
    Ήδη μέσα στο μυαλό μου λειτουργούσαν όλες εκείνες οι εικόνες, που περνούσαν από το μυαλό μου, με όλα όσα μας διηγείτο ο πατέρας μου, Παναγιώτης Ανδρέου Σακκέτος, ο οποίος είχε πάρει την κανονική άδειά του από την ταχυδρομική υπηρεσία όπου δούλευε (ήταν ταχυδρομικός διανομέας των χωριών Βεσίνι, Δεχούνι, Σειρές, κάτω Πάος, Πεύκο, Νάσια, Δάφνη Καλαβρύτων) και είχε έρθει στην Αθήνα για να μας δει!.. Πατέρας ήταν!.. Τα παιδιά του ήθελε να δει!..
  • Ολυμπιακός μεν, Παναθηναϊκός δε!…
    Επειδή σαν σήμερα το 1971 ο Παναθηναϊκός έχασε από τον Άγιαξ του Κρόιφ με 2-0 στο Γουέμπλεϊ, στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ποδοσφαίρου, στον σημαντικότερο ποδοσφαιρικό αγώνα της ιστορίας του, θα σας διηγηθώ μια χιουμοριστική ιστορία που έχει σχέση με την θρυλική εκείνη ημέρα, παρά το γεγονός ότι ο γράφων έχει ριζωμένα ερυθρόλευκα αισθήματα!..
  • Μπάμπης Καραπαναγιωτίδης: Ο άνθρωπος της καλοσύνης και της αγάπης!..
    Σήμερα ο Μπάμπης πήρε την μεγάλη απόφαση να κάνει το μεγάλο ταξίδι της ζωής!.. Ένα ταξίδι που λένε ότι δεν έχει γυρισμό!.. Κι όμως!. Όσο η σκέψη μας θα στριφογυρίζει στη μορφή του, όσο αυτή η σκέψη θα περιπλανιέται γύρω από την δική του ζωή, ο ίδιος θα είναι πάντα εδώ, πάντα κοντά μας, πάντα δίπλα μας, πάντα σιμά μας, μ’ εκείνο το γλυκό χαμόγελο, που άνθιζε όπως ακριβώς τα λουλούδια του Μάη, που θέλησαν να τον συνοδεύσουν στον κόσμο των αγγέλων και της ουράνιας γαλήνης!..
  • Ο Κυριάκος ο ψαράς!..
    Η όλη αυτή υπόθεση ανέσυρε στη μνήμη μας το τεχνητό φράγμα στη λίμνη του Λάδωνα ποταμού, που βρίσκεται πλησίον της κωμόπολης Δάφνης Καλαβρύτων, όπου παλιά μαζευόμαστε εκεί και ρίχναμε τα πρωτόγονα δίχτυα μας για να πιάσουμε ψάρια. Και τι δεν ακούγαμε!.. Τι θρύλους!.. Τι παραδόσεις!.. Σε τέτοιο σημείο που ο Κυριάκος ο ψαράς, ένας απλοϊκός άνθρωπος, που ψάρευε στη λίμνη και γύριζε στα χωριά πουλώντας τα σ’ ένα πλατύ καλάθι, καθόταν και μας άκουγε με τις ώρες αμίλητος και σκεφτικός!
  • Ο άνθρωπος της 12ης θέσης!..
    Μια κατάθεση ψυχής και καρδιάς!.. Μια κατάθεση ενός εργάτη του πνεύματος ή ενός μαθητή των ανθρώπων, όπως λέγει, για μια πανέμορφη και δημοφιλή Ελληνίδα ηθοποιό, η οποία προτίμησε να χάσει τη θέση της παρά να απαγορευτεί η είσοδος σε έναν νεαρό και δόκιμο δημοσιογράφο, ο οποίος ήθελε να της πάρει συνέντευξη μέσα στο θέατρο!..
  • «Τη νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι»!..
    Σαν …. φίλαθλος του Ολυμπιακού που είναι ο γράφων («από τα γεννοφάσκια του», που λέει ο λαός), πόσες αναμνήσεις και πόσες άλλες θύμησες έρχονται στο μυαλό μου!... Είναι αυτές, που δεν μ’ αφήνουν ποτέ να λησμονήσω!… Θα σας διηγηθώ, λοιπόν, κάτι, που ίσως ορισμένοι φίλαθλοι θα ήθελαν να το μάθουν…
  • Ένα απίστευτο γεγονός με τη Σοφία Βέμπο!..
    Μια κατάθεση ψυχής και καρδιάς!.. Ένα γεγονός, που έχει να κάνει με τη γνωριμία μας με τον θρύλο, που λέγεται Σοφία Βέμπο, την θρυλική «Τραγουδίστρια της Νίκης», για την οποία σημειώθηκε ένα απρόσμενο γεγονός, που φαντάζει σαν κάτι απίστευτο και φανταστικό!... Διαβάστε το κείμενο που ακολουθεί!..
  • Ποια ήταν η «δεσποινίς Παπασταύρου»;
    Μια κατάθεση καρδιάς και ψυχής!.. Ένα απόθεμα ανθρωπιάς και ελπίδας για τα παλιά τα χρόνια τα εφηβικά, όπου η κάθε είδηση αποτελούσε για μας κάτι το πρωτόγνωρο και εντυπωσιακό, κάτι το απίστευτο και συναρπαστικό! Ακόμη περισσότερο όταν η είδηση αυτή ήταν ... η δεσποινίς Λίζα Παπασταύρου (λέγε καλύτερα Αλίκη Βουγιουκλάκη)!...