Αναμνήσεις!...

Αναμνήσεις!...

Θύμησες και αναμνήσεις!... Αναμνήσεις και βιώματα!.. Νοσταλγικές ιστορίες, που φαντάζουν σήμερα σαν παραμύθι!.. Εκπληκτικές εμπειρίες και διηγήματα ή αφηγήσεις από διάφορους ανθρώπους, που έζησα ή γνώρισα στο διάβα της ζωής μου!.. Όλα εκείνα τα νοσταλγικά γεγονότα, που πέρασαν από τη φτωχική μου ζωή, ιδίως στο χωριό μου το Βεσίνι Καλαβρύτων, όπου ο γράφων πέρασε τα 20 πρώτα χρόνια της ζωής του, πολλές φορές μέσα στο σπίτι που γεννήθηκε και φαίνεται στη φωτογραφία μας, καρτερώντας κι αυτό, "παντέρημο και μόνο", που λέει ο ποιητής, να το ξαναεπισκεφτώ για να καταγράψω ό,τι άλλο λησμόνησα εκείνα τα "άγουρα χρόνια" της παιδικής ή εφηβικής μου ζωής!..

  • Εκείνο το Σάββατο του Λαζάρου!...
    Μια μικρή κατάθεση καρδιάς και ψυχής !.. Μια μικρή κατάθεση ανθρωπιάς, σε καιρούς δύσκολους και φτωχικούς!.. Ήταν η εποχή που το φαγητό ήταν πολυτέλεια και το γάλα είδος φαρμάκου!... Ακόμη περισσότερα τα λεμόνια και τα πορτοκάλια, που μόλις τα βλέπαμε στα χέρια κάποιας γυναίκας, γνωρίζαμε ότι επισκεπτόταν ασθενή!.. Έτσι είναι η ζωή!... Αναμνήσεις, πίκρες, αλλά και νοσταλγίες!...
  • Καλή Πασχαλιά!..
    Μια μικρή κατάθεση ψυχής!... Μια μικρή κατάθεση καρδιάς και ψυχής για μία πασχαλίτσα, που είδα μικρό παιδί και μας θύμιζε όλη τη μαγεία των ανοιξιάτικων ημερών, καθώς οι γεροντότεροι στα χωριά μας από τον Απρίλη μάς εύχονταν «Καλή Πασχαλιά», που τόσο επίκαιρα και διαχρονικά ήρθε στο μυαλό μας, μετά την ίδια και τόσο όμορφη ευχή που μας έδωσε, πρωτομηνιά σήμερα, ο αγαπημένος μας ιερωμένος π. Τιμόθεος Ηλιάκης!.. Χίλια ευχαριστώ!...
  • Νοσταλγώντας εκείνα τα χρόνια!...
    Το σκυλί, νιώθοντας τη μεγάλη χαρά μου, άρχισε κι αυτό να αντιδρά χαρούμενα!.. Κούναγε την ουρά του και μ’ ακολουθούσε από δίπλα καθώς πήγαινα στο μαγαζί!.. Περνώντας από τον πλάτανο, που είχε αρχίσει να κιτρινίζει τα φύλλα του στο φθινόπωρο, ήρθαν στο νου μου όλες οι εικόνες του καλοκαιριού, με τους παραθεριστές να λένε τις διάφορες ιστορίες κι εγώ να κάθομαι στην άκρη, σαν αλαργινός «διαβάτης της ζωής». Ευτυχώς που ήρθε η θεία μου η Ντόμνα και μου άλλαξε την ψυχολογία!...
  • Στο σκυλί ή στον διακονιάρη;
    Μια μικρή κατάθεση ψυχής!.. Μια μικρή κατάθεση καρδιάς!.. Τότε που τα άγουρα παιδικά μας χρόνια έβλεπαν τη ζωή μέσα από τα μάτια των αγγέλων και όχι όπως τη βλέπουμε σήμερα, όπου η κακία, η πονηρία και η μοχθηρία κυριαρχούν σε κάθε επίπεδο της ζωής των ανθρώπων!.. Χρόνια Πολλά!..
  • Πού είναι εκείνη η παραδοσιακή ελληνική οικογένεια;
    Την οικογένεια την έκαναν αγαπημένη οι ίδιοι οι γονείς μας, οι οποίοι φρόντιζαν να μας μεταλαμπαδεύουν αιώνιες και πανανθρώπινες αξίες. Με αρχές και ιδανικά. Με σεβασμό και πίστη στο Θεό! Δεν είναι όπως σήμερα που όλοι σχεδόν κοιτάζουμε πώς θα ζήσουμε με τον τρόπο που «ζούμε» σήμερα. Και μάλιστα χωρίς την παραμικρή αρωγή του κράτους ή της πολιτείας. Οι αξίες και τα ιδανικά ήσαν ισχυρότερα της ύλης και του όποιου προσωπικού συμφέροντος!
  • Το άλμα που "άγγιξε" τον ελληνικό ουρανό!..
    Μια κατάθεση ψυχής και καρδιάς!... Ένα απόσταγμα αγάπης και εθνικής υπερηφάνειας για κάτι που ζήσαμε εδώ και 43 ολόκληρα χρόνια!... Επειδή σαν σήμερα (24 Οκτωβρίου 1970) ο μεγάλος Έλλληνας αθλητής, Χρήστος Παπανικολάου, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ του άλματος επί κοντώ με 5.49 μ. στο στάδιο Καραϊσκάκη, ας θυμηθούμε το γεγονός!.. Είναι μια ευκαιρία να κάνουμε την δική μας ... εκεχειρία και να λησμονήσουμε, τουλάχιστον για σήμερα, τα όποια καθημερινά μας σχόλια τα οποία έχουν άμεση σχέση με την πεζή και ανελέητη καθημερινότητά μας!..
  • Το εισιτήριο, παρακαλώ!...
    Μια κατάθεση καρδιάς!.. Μια κατάθεση ψυχής για κάτι που ζήσαμε μικρά παιδιά, στα χρόνια της αθωότητας, όπως ήταν στο χωριό μας, το Βεσίνι Καλαβρύτων, όπου ο κάθε άνθρωπος ήταν μια ιστορία και η κάθε σκηνή, που αντικρίζαμε, ένα μεγάλο σκηνικό στο θέατρο των δικών μας παιδικών αναμνήσεων!...
  • «Το σπίτι που γεννήθηκα…»
    Δεν ξέρω, βρε παιδάκια μου χρυσά, αλλά εγώ καθώς κοιτάζω εκείνο το σπίτι, που βλέπετε στη φωτογραφία και μου χάρισε τη ζωή, τώρα που γιορτάζουμε και τον Δεκαπενταύγουστο, το μόνο που σκέφτομαι αυτή τη στιγμή είναι τα λόγια του Κωστή Παλαμά, που όσο ζω θα τα ακούω για πάντα στη ζωή μου: «Το σπίτι που γεννήθηκα κι ας το πατούν οι ξένοι / στοιχειό είναι και με προσκαλεί, ψυχή και με προσμένει!..»
  • Το παλιό λεωφορείο!..
    Μια κατάθεση ψυχής και καρδιάς!.. Ένα νοσταλγικό απόσταγμα των παιδικών μας μύθων!.. Σαν να ήταν χθες!.. Σαν να ήταν ένα παραμύθι!... Το παλιό λεωφορείο!.. Τα χρόνια εκείνα τα παλιά (μιλάμε για δεκαετία του ’50) όταν έκανες ένα ταξίδι, για παράδειγμα, από το χωριό μας το Βεσίνι Καλαβρύτων στην Αθήνα, ήταν μια ολόκληρη …. τελετουργία! Εκινείτο ένας ολόκληρος μηχανισμός από οικείους, συγγενείς και φίλους, που αναλάμβανε ο καθένας από μια αποστολή μέχρι την ολοκλήρωση του πολυσυζητημένου ταξιδιού!.. Διαβάστε, αν θέλετε, το δημοσίευμα. Ίσως αγγίξει και τις καρδιές ορισμένων φίλων της σελίδας μας!...
  • Της Αγιά Μαρίνας ρώγα και του Άη Λιός τσαμπίδι!…
    Ήσαν τα χρόνια εκείνα τα νοσταλγικά, τα παιδικά μας χρόνια!... Τότε που οι θύμησες και οι αναμνήσεις «φορτώθηκαν» για τα καλά στις «αποθήκες» της δικής μας ανθρώπινης και τόσο άδολης μνήμης… Πώς περνούν τα χρόνια… Πώς περνάει ο καιρός…
  • Η στρακαστρούκα!...
    Μια κατάθεση ψυχής και καρδιάς για ένα πασχαλιάτικο γεγονός, που συνέβη έξω από την εκκλησιά, στο χωριό μου το Βεσίνι Καλαβρύτων, καθώς μέσα λειτουργούσαν στον Εσπερινό της Αγάπης και έξω από την εκκλησία οι κροτίδες έπεφταν η μία μετά την άλλη. Ώσπου μία εξ αυτών… Η συνέχεια επί του κειμένου!...
  • Οι καλικάντζαροι του Μπαρμπα-Γιάννη!..
    Αυτή η γνήσια μορφή χωρικού, που βλέπουμε στη φωτογραφία μας, είναι αυθεντική!. Ούτε ίχνος … «ρετούς», που λέμε στη δημοσιογραφική γλώσσα!.. Το όνομά του Ιωάννης Πανουτσακόπουλος και στο χωριό μας, το Βεσίνι Καλαβρύτων, τον φωνάζαμε «Τσουραπόγιαννη»!.. Τώρα στις χριστουγεννιάτικες γιορτές, χάσαμε και τα όμορφα παραμύθια του!.. Διαβάστε μια χιουμοριστική ιστορία!..
  • «Οι Σκλάβοι της Γης»!...
    Μια μικρή κατάθεση καρδιάς και ψυχής για μια εφημερίδα, που ήταν στο σεντούκι των παιδικών μας αναμνήσεων, όπως το «Αγροτικόν Βήμα» Καλαβρύτων, που είχε εκδώσει το πρώτο της φύλλο πολλά χρόνια πριν τη γέννηση της ταπεινότητάς μας, αλλά το περιεχόμενο ήταν βαθύτατα ανθρώπινο, συγκινητικό και λογοτεχνικό αφού κατάφερνε να επαναστατεί τις καρδιές των αγροτών όλης αυτής της περιοχής Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, που αποκαλούσε «Σκλάβους της Γης»!..
  • Η πλακοπαγίδα!..
    Μια κατάθεση ψυχής για μια ημέρα, σαν τη σημερινή, όπου τα παλιά τα χρόνια το χιόνι σκέπαζε τις στέγες των σπιτιών, αλλά όχι τις καρδιές των ανθρώπων!.. Κι ας θέριζε η πείνα τον φτωχό!.. Κι ας θέριζε η ανέχεια τον κοσμάκη!..