Αναμνήσεις!...

Αναμνήσεις!...

Θύμησες και αναμνήσεις!... Αναμνήσεις και βιώματα!.. Νοσταλγικές ιστορίες, που φαντάζουν σήμερα σαν παραμύθι!.. Εκπληκτικές εμπειρίες και διηγήματα ή αφηγήσεις από διάφορους ανθρώπους, που έζησα ή γνώρισα στο διάβα της ζωής μου!.. Όλα εκείνα τα νοσταλγικά γεγονότα, που πέρασαν από τη φτωχική μου ζωή, ιδίως στο χωριό μου το Βεσίνι Καλαβρύτων, όπου ο γράφων πέρασε τα 20 πρώτα χρόνια της ζωής του, πολλές φορές μέσα στο σπίτι που γεννήθηκε και φαίνεται στη φωτογραφία μας, καρτερώντας κι αυτό, "παντέρημο και μόνο", που λέει ο ποιητής, να το ξαναεπισκεφτώ για να καταγράψω ό,τι άλλο λησμόνησα εκείνα τα "άγουρα χρόνια" της παιδικής ή εφηβικής μου ζωής!..

  • Της Πρωτάγιας!..
    Μια μικρή κατάθεση ψυχής από ένα περιστατικό, που συνέβη ανήμερα της Πρωτάγιας (της Πρωτάγιασης ή Φώτισης, όπως λένε κάποιοι άλλοι), στο χωριό του γράφοντος, το Βεσίνι Καλαβρύτων, κι ενώ οι Καλικάντζαροι ετοιμάζονταν να φύγουν και έπρεπε να χυθούν όλα τα νερά από το σπίτι!...
  • Για μια κοκότα…
    Με τις ευχές μας για «Καλή Χρονιά» ας κάνουμε μια μικρή κατάθεση ψυχής για την Πρωτοχρονιά των παιδικών μας χρόνων στο χωριό μας, το Βεσίνι Καλαβρύτων, μια νύχτα φεγγαρόλουστη, που μας ξεγέλασε, με απρόσμενες εξελίξεις!..
  • «Ο Δήμος απ’ τα Τρίκαλα»!..
    Μια προσωπική κατάθεση ψυχής και καρδιάς για τον καιρό εκείνο, που η ανεύρεση μιας θέσεως εργασίας αποτελούσε για μας όνειρο απατηλό και η εξασφάλισή της όνειρο υπαρκτό, χειροπιαστό και απίστευτο!..
  • Το όργωμα και ο διακονιάρης!..
    Μια βαθιά ανθρώπινη πράξη από έναν άνθρωπο που η μοίρα τον έκανε να γυρίζει δρόμους και σοκάκια, βουνά και λαγκάδια, κάμπους και ραχοβούνια για να βρει ένα κομμάτι ξερό ψωμί να φάει για να ζήσει!.
  • Εκείνο το κυκλάμινο!..
    Θύμησες και αναμνήσεις από ένα πρωτοβρόχι που το ’ριχνε ο Θεός για να σημαδεύει την ψυχή ενός ανθρώπου, που δάκρυζε μαζί με ένα κυκλάμινο μέσα στη βροχή!... Εκεί μέσα στο κατάφυτο δάσος από πεύκα στο ΠΙΚΠΑ Πεντέλης!.. Εκεί που οι ανθρώπινες αναμνήσεις ενώθηκαν από μια θεϊκή βροχή!.. Θεέ μου!.. Τι συγκίνηση κι αυτή!..
  • Ένα βράδυ στα Καλάβρυτα με την… Αννούλα Τσαχάλου!
    Μια προσωπική κατάθεση καρδιάς για ένα βράδυ στα Καλάβρυτα όπου μας έκανε μουσική συντροφιά η Ελληνίδα τραγουδίστρια Αννούλα Τσαχάλου, της οποίας η ομορφιά είχε επηρεάσει πολλούς θαμώνες - και όχι μόνο!.. Διαβάστε μια απροσδόκητη συνάντηση, που είχε ο γράφων εκείνο το βράδυ, ακούγοντας ένα τραγούδι της!..
  • Μια βραδιά στον Κώστα Σκαφίδα!..
    Θύμησες και αναμνήσεις από μία βραδινή έξοδο ψυχαγωγίας στο κέντρο του δημοφιλούς τραγουδιστή, Κώστα Σκαφίδα, με τον οποίον ο γράφων διατηρούσε πολύ φιλικές σχέσεις και ήταν σχεδόν καθημερινός θαμώνας του κέντρου του στην Αθήνα, ακούγοντας συνεχώς το τραγούδι: "Να μπορούσα να μιλήσω μια στιγμή με το Θεό!..."
  • Ο Τρυγητής…
    Μια προσωπική κατάθεση ψυχής από τον γράφοντα, που βίωνε τον Σεπτέμβριο, τον μήνα Τρυγητή, όπως τον λέγαμε στα χωριά μας, με έναν δικό του τρόπο στα μαθητικά του χρόνια!..
  • Ψάχνοντας τη μάνα τους…
    Ένα από τα πρώτα χρονογραφήματα του γράφοντος, το οποίο δημοσιεύτηκε σε αθηναϊκή εφημερίδα την που γράφτηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1982 και αναφέρεται στην προσπάθεια τριών μικρών αδελφών να βρουν τη μανούλα στην Αθήνα που γύριζε στα νοσοκομεία με ένα ακόμη άρρωστο αδελφάκι τους!...
  • Τη «Φωνή» τη διάβασες, παιδί;
    Ένα ευθυμογράφημα για την πρώτη επαφή του γράφοντος με την εφημερίδα «Η Φωνή των Καλαβρύτων», την ιστορική εφημερίδα της επαρχίας Καλαβρύτων, που ήταν και η πρώτη εφημερίδα την οποία διάβασε στη ζωή του!...
  • Μια απίστευτη ιστορία με τον Ωνάση!..
    Διαβάστε μια απίστευτη ζωντανή μαρτυρία με τον Αριστοτέλη Ωνάση!.. Κι όχι μόνο!... Πώς μια ευφυής απάντηση ενός γέροντα, για την Αθηνά Ωνάση, έγινε αιτία να γραφεί το χρονογράφημα, που ακολουθεί!..
  • «Γκαούρ-Ταρζάν»: Το περιοδικό της εφηβικής μοναξιάς μας!..
    Όταν οι παλιοί πραγματικοί Έλληνες Εκδότες μάς είχαν μεταλαμπαδεύσει τον ηθικό τρόπο διδαχής, ώστε να πολεμάς για το δίκιο σου έχοντας ως πρότυπα δύο μυθικούς ήρωες, όπως ήταν ο Γκαούρ («Ο γίγαντας που δεν φοβήθηκε κανένα») και ο Ταρζάν («Ο ήρωας που δεν νικήθηκε ποτέ»), κάποιοι άλλοι προσπαθούσαν να κάνουν πράξη τα ανθρωπιστικά μηνύματα των περιοδικών, αλλά η μοίρα...
  • Τον καιρό που «άνθιζαν» οι ωραίες ιδέες…
    Ένα πισωγύρισμα του βέλους της μνήμης σε νοσταλγικές εποχές και μέρες, τότε που οι άνθρωποι δεν είχαν ακόμη χάσει την ανθρωπιά τους και οι ιδέες στολίζονταν με πραγματική αγάπη και αλληλοεκτίμηση!.." Την εκκλησία αγαπώ - τα εξαπτέρυγά της, / τ' ασήμια των σκευών, τα κηροπήγιά της..", που λέει κι ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης!..
  • Ο άνθρωπος Γιάννης Παπαθανασίου!..
    Μια μικρή ανθρώπινη ιστορία ή πώς ένα μικρό στιγμιότυπο καθορίζει τον χαρακτήρα ή την ψυχική καλλιέργεια ορισμένων ανθρώπων, όπως ο βουλευτής και πρώην υπουργός κ. Γιάννης Παπαθανασίου, που ο Θεός τον βοήθησε να αναρριχηθεί σε πολύ υψηλά κυβερνητικά αξιώματα!..